1. Ağac və s. kövrək şeylərin sınmasından və ya bir-birinə toxunmasından hasil olan səsi bildirən təqlidi söz. 2. Zərf kimi: şaqqıltı ilə. □ Kitabsatan ... qapılarını şaqqaşaq çəkib bağladı. (Mir Cəlal).