Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
çay1 [çay] isim çin
1. Qurudulmuş yarpaqlarından ətirli içki hazırlanan həmişəyaşıl ağac və ya kol. □ Çay kolu. Çay plantasiyası.
2. Həmin bitkinin ətirli içki hazırlamaq üçün xüsusi surətdə qurudulmuş yarpaqları.
3. Həmin yarpaqlardan dəmlənib hazırlanan ətirli içki. □ Şirin çay. Tünd çay.
4. Müxtəlif bitkilərdən, ədviyyatdan dəmlənib hazırlanan içki, yaxud çayı əvəz edən hər hansı bir surroqat. □ Kəklikotu çayı. Zəncəfil çayı.
5. Çay içmə, çay süfrəsi. □ Çaya dəvət etmək.
çay2 [çay] isim etim.
Coğrafiya. Öz hövzələrinə düşən atmosfer yağıntılarından və ya bulaqlardan qidalanan və özü əmələ gətirdiyi yataqla axan çoxlu və fasiləsiz təbii su axını. □ Çay yanında quyu qazmazlar. (Atalar sözü). Çayın sahili. Çayla başıaşağı üzmək.
Həmçinin bax: