fars. çahar parə – dörd parça, dörd hissə
XIX əsrdən etibarən Azərbaycan poeziyasında yer alan və o qədər də geniş yayılmayan şeir şəkillərindən biri.
Ç.-nin quruluşu 4 misralı bəndlərə əsaslanır. 10 hecadan ibarət hər misrası iki bərabər (beşhecalı) yarımmisraya bölünür. Bəzən yarımmisralar da öz aralarında qafiyələnir. Ç.-lər öz ritmikliyi, oynaqlığı, təqtilərin ideal proporsionallığı ilə seçilir. Ç.-nin klassik nümunələrini Azərbaycan poeziyasında Seyid Әbülqasim Nəbati yaradıb. XIX əsr Azərbaycan şairlərindən Seyid Nigarinin Ç.-sindən bir bənd:
Çəkmişəm cəfa, eylə bir vəfa,
Səndə əl əta, can sənə fəda,
Rahi-mehirdə zarü-binəva,
Tarikül-vətən bir mənəm, mənəm.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti