1. Qabığı, bərk şeyi dişlə bərk basaraq parçalamaq; xırdalamaq; sındırmaq. □ Tum çırtlamaq.
2. Gül açmağa başlamaq, açılmağa, cücərməyə başlamaq. □ ..Bizim yerdə bir yazda – gül çırtlayanda, bir də payızda – qoz çatlayanda bərk külək əsir. (Ə.Məmmədxanlı).
3. Məcazi mənada: yenicə doğmaq, çıxmaq (Günəş haqqında). □ Şərq üfüqlərində günəş yenicə çırtlamağa başlayırdı. (M.İbrahimov).
Həmçinin bax: