1. Durduğu yerdən aşağı enmək, çuxura düşmək. □ Asfalt çökmüşdür.
2. Aşağı enmək, dibinə oturmaq (mayenin içərisində olan toz, qum və s.).
3. Çömbəlib birdən-birə oturmaq. □ Yerə çökmək. Dizi üstə çökmək.
4. Çulğalamaq, qaplamaq, bürümək, yayılıb tutmaq, basmaq. □ Dağlara, dərələrə duman çökdü.
5. Məcazi mənada: çulğalamaq, qaplamaq, bürümək. □ Ürəyinə kədər çökmək.
Həmçinin bax: