All dictionaries

qansızlıq [qansızdıx] isim

1. Qanı azalma, qan azlığı; qanda qırmızı kürəciklərin azlığı nəticəsində əmələ gələn hal. □ İgid bir vəqt qansızlara qan verər; Bir vəqt özü qansızlıqdan can verər. ( M.H.Şəhriyar).

2. Məcazi mənada: rəhmsizlik, insafsızlıq, vicdansızlıq; sərtlik, heç kəsə ürəyi yanmama.

qansoran [qansoran] isim

1. Özgələrin hesabına yaşayan; istismarçı; zalım, qaniçən.

2. Sifət kimi: özgələrin hesabına yaşayan; istismarçı; zalım, qaniçən.

qantar [qantar] isim

1. Arxaizm. Ağır şeyləri çəkmək üçün böyük tərəzi. 

2. Arxaizm. Qədimdə işlənmiş ölçü vahidi.

qantarçı [qantarçı]

qantarçılıq [qantarçılıx]

qantarğa [qantarğa] isim

Yüyənin, atın ağzına keçirdilən qoşa dəmir hissəsi, cilovu. □ O, atın qantarğasından yapışdı.

qantarğalama

qantarğalamaq [qantarğalamax] feil

1. Atın ağzına yüyən vurmaq, yüyənləmək.

2. Məcazi mənada: qabağını almaq, cilovlamaq. □ Sən də ey.. Azğın suları qantarğalayan, dur! Dayan! (R.Rza).

qantarğalanma

qantarğalanmaq [qantarğalammax] feil

Yüyən vurulmaq, yüyənlənmək, cilovlanmaq.

qantarğalatmaq [qantarğalatmax] isim

Yüyənlətmək, yüyən vurdurmaq, cilovlatmaq.

qantarğalı [qantarğalı] sifət

Ağzı yüyənli, yüyənlənmiş, cilovlu.

qantarğasız [qantarğasız] sifət

Ağzı yüyənsiz, yüyənlənməmiş, cilovsuz.

qantəpər [qantəpər] isim

Botanika. Xalq təbabətində işlənən ağ çiçəkli dağ bitkisi. □ Kəndin qarıları Qəhrəmana qantəpər deyilən çiçəyin çayını içirdilər. (S.Rəhimov).

qan-tər [qan-tər] isim

Çox ağır, əziyyətli, yorucu, gərgin iş nəticəsində bərk tərləmə. □ Su gəlir lülə-lülə; Yar gəlir gülə-gülə; Əlində güllü dəsmal; Qantərin silə-silə. (Bayatı).