All dictionaries

keçəçi [keçəçi] isim

1. Yundan keçə hazırlayan, keçə atan usta; keçəatan, keçəbasan. □ Bakıda ümumiyyətlə peşəkarlar: keçəçi, dabbağ, dərzi .. və sairə çox olardı. (H.Sarabski).
2. Keçə hazırlanan və satılan dükan və s.

keçəçilik [keçəçilix'] isim

Keçəçinin sənəti, peşəsi, məşğuliyyəti. □ Maldan, mülkdən qəni bir padşah; Keçəçilik sənətin etmiş özünə bir pənah! (Ü.Hacıbəyli).

keçəxana [keçəxana] isim

Keçə hazırlanan və satılan dükan və s.

keçəl [keçəl] sifət

1. Baş dərisinin xəstəliyi nəticəsində başının tükü tökülmüş. □ Keçəl adam. Keçəl uşaq.
2. İsim kimi: başı keçəl olan adam. □ Keçəl çarə (dərman) bilsə, öz başına eylər. (Atalar sözü).
3. Tüksüz başın vəziyyəti, görünüşü. □ Uzunsov başının yan tərəfi parıldayan tələbə də utanıb susdu, keçəlinə gülürdülər. (M.Hüseyn).
4. Məcazi mənada: ot bitməyən, çılpaq, daz. □ Dibində su tapdım – şərbətə bənzər; Keçəl yoxuşların, qozbel diklərin. (M.Araz).

keçəlbaş [keçəlbaş] sifət

Başı keçəl (daz) olan. □ Keçəlbaş oğlan.

keçələkərkəs [keçələkərkəs] isim

Zoologiya. Dağlıq yerlərdə yaşayan, leş və cəmdək yeyən şığıyıcı, caynaqlı quş; toğlugötürən, kərkəs.

keçələşdirmə

keçələşmə

keçələşmək [keçələşməx'] feil

Tükləri bir-birinin içinə girib, keçə kimi olmaq, keçə kimi ayrılmaz olmaq, yapıxmaq; codlaşmaq.

keçələt [keçələt] isim

Dialekt. Keçmə, addama yeri. □ Arxın keçələti. Çayın keçəlti.

keçəlləmə

keçəlləmək [keçəlləməx'] feil

keçəlləşmə

keçəlləşmək [keçəlləşməx'] feil

1. Baş dərisinin xəstəliyi nəticəsində başının tükü tökülmək, keçəl olmaq, dazlaşmaq, daz olmaq.
2. Məcazi mənada: ot bitməmək, daz olmaq; çılpaqlaşmaq.

keçəllik [keçəllix'] isim

1. Başdan tükü tökən dəri xəstəliyi. □ Keçəllik basmaq.
2. Tibb. Heyvanlarda dəri xəstəliyi nəticəsində tükün tökülməsi. □ Keçəllik nəticəsində heyvanların tükləri tökülə bilər.
3. Başda tük olmadığı hal; dazlıq.
4. Məcazi mənada: bitkisizlik, çılpaqlıq. □ Çölün keçəlliyi.