All dictionaries

əlquşu [əlquşu] isim

1. Əhliləşdirilmiş quş, ov quşu.
2. Məcazi mənada: qucaqda saxlanmağa öyrənən, həddən artıq əzizlənib bəslənən uşaq haqqında.

əllaf [əllaf] ərəb

əllamə [əlla:mə] sifət ərəb

1. Çox bilən, hər elmi bilən (adam).
2. Məcazi mənada: yalançı alim. □ Qınamasınlar məni; Hər şeydən xəbər verən əllamə tənqidçilər. (R.Rza).
3. Məcazi mənada: bic, hiyləgər. □ O, yaman əllamədir.

əllaməlik [əlla:məlix'] isim

Özünü alim, bilici kimi göstərmə, alimlik satma. □ Əllaməlik etmək. Bu əllaməlik nə üçündür?

əlləmə¹ [əlləmə] isim

Dialekt. Daş, qaya.

əlləmə²

əlləmək [əlləməx'] feil

1. Əllə yoxlamaq, əl sürtüb baxmaq, əl sürtmək, əl vurmaq, əl toxundurmaq. □ Mirzə Rəhim ağa, Hacı xana mütəvəcceh olub gülə-gülə çənəsini əlləyirdi. (M.S.Ordubadi).
2. Əllə çağırmaq. □ O, yoldaşını uzaqdan görüb əllədi.

əlləm-qəlləm [əlləm-qəlləm] sifət

Düz olmayan, qeyri-ciddi, etibar edilə bilməyən, cəncəl, hiyləbaz, fırıldaqçı, sözünün üstündə durmayan. □ Əlləm-qəlləm adam.

əllənmə

əllənmək [əlləmməx'] feil

1. Əllə yoxlanmaq, əllə sürtülüb baxılmaq.
2. Əllə çağırılmaq.

əlləşdirilmə

əlləşdirilmək [əlləşdirilməx'] feil

1. Əllə yoxlanmaq.
2. Əllə qarışdırılmaq, axtarılmaq, tərpədilmək. □ Gəlib gördüm ki, masanın üstündəki kağızlar əlləşdirilmişdir.

əlləşdirmə

əlləşdirmək [əlləşdirməx'] feil

1. Əllə yoxlamaq, əl sürtüb baxmaq, əl sürtmək, əl vurmaq, əl toxundurmaq. □ Qara Hüseyn, Nurəddinin qıçını əlləşdirib dedi.. (S.S.Axundov).
2. Əllə qarışdırmaq, yoxlamaq, axtarmaq, tərpətmək. □ Bu kağızları kim əlləşdirib bir-birinə qarışdırdı?
3. Dalaşdırmaq, vuruşdurmaq, qapışdırmaq. □ Uşaqları bir-biri ilə əlləşdirmək.

əlləşib-vuruşmaq [əlləşib-vuruşmaq] feil

Çox çalışmaq, çox zəhmət çəkmək. □ O bu günlərə gəlmək üçün çox əlləşib-vuruşdu.

əlləşmə