All dictionaries

əlimyandı [əlimyandı] zərf

1. Çox tələsik, tez, qaçaraq. □ Bilmirəm keçən vaxt yaşılbaş sona niyə belə əlimyandı ilə axtarılırmış. (Ə.Haqverdiyev).
2. Darda, çıxılmaz vəziyyətdə. □ O, əlimyandıda qalmamaq üçün qışa azuqə toplayır.

əlirişməz [əlirişməz]

əliuşaqlı [əluşaxlı] sifət

Körpə uşağı olan.  □ Əliuşaqlı qadın.

əliuzun [əluzun] sifət

1. Başqasının malına xəyanət edən, əl uzadan, onu mənimsəməyə, əlinə keçirməyə təşəbbüs edən, çalışan; oğurluğa meyli olan. □ Əliuzun adam.
2. Vurub-çatan, başqasını incidən.
3. Ümumi süfrədə çox yeməklə, hər qaba əl uzatmaqla nəzakətsizlik göstərən adam haqqında.

əliuzunluq [əluzunnux] isim

Əliuzun adamın işi, hərəkəti; oğurluğa meyil. □ Əliuzunluq etmək.

əliyalın [əliyalın] zərf

Əlində heç bir silah olmadığı halda, silahsız-yaraqsız. □ Əliyalın döyüşmək.

əliyuxa [əliyuxa] sifət

Mayası, pulu az olan; kasıb. □ Əliyuxa adamdır.

əliyüngül [əliyüngül] sifət

İştirakı ilə müvəffəqiyyət, uğur gətirən. □ Əliyüngül adam.

əliyüngüllük [əliyüngüllüx'] isim

əlkimya [əlkimya] isim ərəb

Arxaizm. Orta əsrlərdə guya iksir qatmaqla sadə metalları qiymətli metallara çevirmək mümkün olduğunu iddia edən, elmi kimyadan əvvəlki mistik elm.

əlkimyaçı [əlkimyaçı] isim

Arxaizm. Əlkimya ilə məşğul olan adam.

əlqabı [əlqabı] isim

Aftafa.

əlqərəz [əlqərəz] modal söz

Xülasə, sözün qısası, müxtəsər, bir sözlə. □ Əlqərəz, keçəl ilanı genə yeşiyə qoydu. (Nağıl).

əlqissə [əlqissə]

əl-qol [əl-qol] isim

Əllər və qollar. □ Əl-qolunu çırmalamaq.