All dictionaries

şəbihgərdan [şəbihgərdan] isim ərəb/fars

Şəbihi hazırlayan, şəbih mərasimini idarə edən adam.

şəbihgərdanlıq [şəbihgərdannıx] isim

1. Şəbihgərdanın işi, şəbih mərasimini idarə etmə. □ Şəbihgərdanlıq tam mənası ilə xalq teatrı idi. (Y.V.Çəmənzəminli).
2. Məcazi mənada: oyunbazlıq, hoqqabazlıq.

şəbkorluq [şəbkorrux]

şəbkülah [şəbkülah] isim fars

Arxaizm. Gecəpapağı. □ Hərdənbir şəbkülah da qoyardı. (H.Sarabski).

şəbnamə [şəbna:mə] isim fars

İntibahnamə, bəyannamə. □ Şəbnamələr hazır idi. (M.S.Ordubadi).

şəbnəm [şəbnəm] fars

şəbnəmli [şəbnəmli] sifət

Şəbnəm, şeh düşmüş, şehli. □ Şəbnəmli çiçəklər səhər çağları; Yaqut gözlərilə qəmzə satardı. (R.Rza).

şəbpərə [şəbpərə] isim fars

1. Yarasa, gecəquşu. □ ...Azacıq tar olursa indi hava; Sevinir hər tərəfdə şəbpərələr; Aldanıb qafilanə rəqs eylər. (H.Cavid).
2. Məcazi mənada: kor, işıqdanqorxan, mədəniyyət düşməni.

şəcərə [şəcərə] isim ərəb

Bir sülalənin, xanədanın və s. nəsil qollarını (qollu-budaqlı ağac şəklində) göstərən cədvəl. □ Nəsil şəcərəsi.

şəddə [şəddə] isim ərəb

1. Ərəb əlifbasında samit hərfin iki dəfə oxunması üçün onun üzərinə qoyulan işarə (məsələn, şiddət, hiddət və s.).
2. Sapa düzülmüş mirvari, inci. □ İri mirvarilər beş-altı şəddə; Danənin hərəsi bir fındıq həddə... (H.K.Sanılı).

şədid [şədit] sifət ərəb

Klassik ədəbiyyatda şiddətli, sərt, çox ağır mənalarında işlənmişdir. □ ...Məryəm saraldı, soldu, bir gün də şədid həyatından aralanıb rahətliyə çıxdı. (Y.V.Çəmənzəminli).

şədidlik [şəditdix'] isim

Şiddətlilik, şiddət.

şəfa [şəfa] isim ərəb

Xəstəlikdən qurtarma, sağalma, yaxşılaşma. □ Şirin, meyxoş meyvələri; Min bir dərdə şəfa bağlar! Qoynu dolu səfa bağlar! (R.Rza).

şəfabəxş [şəfa:bəxş] sifət ərəb/fars

Klassik ədəbiyyatda şəfa verən, şəfalı, sağaldan, sağaldıcı mənalarında işlənmişdir.

şəfaət [şəfa:ət] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda bir günahkarın bağışlanması və ya bir möhtacın ehtiyacının yerinə yetirilməsi üçün başqası tərəfindən edilən vasitəçilik, iltimas mənalarında işlənmişdir.
2. Klassik ədəbiyyatda rəhm, mərhəmət, şəfqət mənalarında işlənmişdir. □ Ey əhli-şimal, bu azarın dərmanı kövkəbi-hürriyyətin şəfaətidir. (S.S.Axundov).