All dictionaries

çəhrayısifət [çəhrayısifət] sifət

Üzü, çöhrəsi çəhrayı olan. □ Çəhrayısifət, ucaboy qızın üzü əvvəlcə qıpqırmızı, bir an belə keçməmiş isə xal-xal oldu. (M.Hüseyn).

çəhrayısifətli [çəhrayısifətdi]

çək-çevir [çək-çevir] isim

Mübahisə, danışıq. □ Qərəz, uzun çək-çevirdən sonra Alı kişi bu ustanı da razı elədi. (“Koroğlu”).

çəkdirmə

çəkdirmək [çəkdirməx'] feil

çəkələk [çəkələx'] isim

Dialekt. Yüngül ev ayaqqabısı, şap-şap. □ Qocanın çəkələklərinin şappıltısı və uzun illər boyu qəlyan çəkən adamlara məxsus boğuq öskürəyi eşidildi. (İ.Hüseynov).

çəki¹ [çəki] isim

1. Bir şeyin tərəzidə çəkilməklə müəyyənləşdirilən ağırlığı, vəzn; ümumiyyətlə, ağırlıq. □ Taxılın çəkisi. Çəkisi bircə misqal; Qiyməti mincə dinar. "Brilliant" (Tapmaca).
2. Məcazi mənada: əhəmiyyət, dəyər, sanbal, siqlət. □ Deyirəm, Sabirin vəznli şeri; Çəkidə nə yerə, nə göyə sığmır. (B.Vahabzadə).

çəki² [çəki] isim

Parça, dəri və s. üzərində rəngbərəng saplarla işlənmiş bəzək: naxış; tikmə. □ Nuxa çəkiləri Azərbaycanda şöhrət tapmışdır.

çəki³ [çəki]

çəkibalığı [çəkibalığı] isim

Zoologiya. Bədəni yoğun, quyruq hissəsi nazik, uzun, pullu balıq: çəki.

çəkic [çəkiç] isim

1. Mıx vurmaq, metal döymək və b. bu kimi işlərdə işlədilən metal və ya taxta dəstəyə keçirilmiş müxtəlif formalı metal alət; toxmaq. □ Çəkiclə mıx vurmaq. Zindan olub, altda olmaqdansa, çəkic ol – üstdə ol. (Atalar sözü).
2. Metalı təzyiqlə işləmək üçün zərbvuran maşın. □ Buxar çəkici.
3. Atmaq, tullamaq üçün çəkicə oxşar idman aləti. □ Çəkic atmaq üzrə çempion adı üçün dörd nəfər yarışırdı.

çəkicli [çəkiçdi] sifət

1. Əlində çəkic olan, çəkiclə işləyən. □ Maşının arxasınca üzlərinin xətləri seçilməyən, yaxaları açıq, əlləri çəkicli adamlar gəlir. (S.Hüseyn).
2. Çəkici olan, çəkiclə təchiz olunmuş. □ Jmıxı .. çəkicli doğrayan maşınlarla doğramaq mümkündür. (“Qaramal”).

çəkik [çəkix'] sifət

1. Bir yana doğru çəkilmiş, dartılmış kimi olan. □ Afəridə xanım çəkik gərdənini oynadıb otağa gedəndə Səlim gördü ki, tacirin gözləri işıqlanıb. (M.İbrahimov).
2. İçəriyə doğru çəkilmiş; batıq.

çəkil [çəkil] isim

1. Botanika. Əsasən yarpağı baramaqurduna yedirilmək üçün əkilən tut ağacı növü. □ Beş ildə verdiyiniz məlumata görə on altı min çəkil, altı hektar meyvə bağı salmısınız. (B.Bayramov).
2. Həmin ağacın barama qurduna yedirilmək üçün istifadə olunan yarpağı. □ ..Əməlli-başlı çəkil yoxdur. (B.Bayramov).

çəkili [çəkili] sifət

Üzərində çəkisi olan; tikməli. □ ..boş vaxtlarında Aslan üçün yadigar olaraq çəkili yaylıq hazırlayırdı. (S.Vəliyev).

çəkiliş [çəkiliş] isim

Çəkilmək işi; çəkilmə. □ Yol çəkilişi. Elektrik xətti çəkilişi.

çəkillik [çəkillix'] isim

Çoxlu çəkil əkilmiş sahə, çəkil bağı. □ Çəkilliyi sulamaq.