All dictionaries

çeşidlənmə

çeşidlənmək [çeşitdəmməx'] feil

Çeşidlərə, növlərə ayrılmaq. □ Toxum döyülən və çeşidlənən zaman əmələ gələn çıxdaşdan yem kimi istifadə edilməlidir.

çeşidləyici [çeşitdiyici] isim

1. Bir şeyi çeşidlərə ayıran işçi; çeşidçi.
2. Eyni vəzifəni görən maşın, cihaz, mexanizm.
3. Sifət kimi: bir şeyi çeşidlərə ayıran.

çeşidli [çeşitdi] sifət 

Müxtəlif növlü, cürbəcür, növ-növ. □ ..işindən söz açdı: ..gözəl və səliqəli yeməkxana, dadlı və çeşidli xörəklər…

çeşm [çeşm] isim fars

Klassik ədəbiyyatda göz mənasında işlənmişdir.

Gecə-gündüz vaxt-bivaxt ağlaram,

Çeşmim yaşı Ceyhun olur, sellənir. (Qurbani)

çeşmə

çeşmək [çeşməx'] isim fars

Gözlük, eynək. □ Mürgüləyir nənəm taxıb çeşməyi; Düşüb yerə toxuduğu əlcəyi. (A.Səhhət).

çeşməkçi [çeşməx'çi] isim

Çeşmək ustası.

çeşməkli [çeşməx'li] sifət

Çeşmək taxmış, gözündə çeşmək olan; gözlüklü, eynəkli. □ Çeşməkli oğlan.

çeşməli [çeşməli] sifət

Çeşmələr, ya çeşmə olan; bulaqlı. □ Eləmi, ulu dağlar; Çeşməli, sulu dağlar; Burda bir qərib ölmüş; Göy kişnər, bulud ağlar. (Bayatı).

çeşni [çeşməli] sifət

1. Şəkil, forma. □ Papaqların bəzisi uzun qovun çeşnisində idi, bunların sahibinin molla və əyandan olmağı aşkar idi. (Y.V.Çəmənzəminli).
2. Naxış. □ ..evə baxdıqdan sonra Mimrə daşın üzərindəki çeşnini göstərdi. (Y.V.Çəmənzəminli).
3. Əndazə, nümunə, trafaret. □ Xalının rəngi, çeşnisi, nəqşi tərifə layiq idi. (Ə.Vəliyev).
4. Layihə. □ ..Yemək evinin çeşnisini Mimrəyə tapşırmalı. (Y.V.Çəmənzəminli).
5. Məcazi mənada: tərz, üsul. □ Axırkı sözləri Cəfər bir elə çeşni ilə dedi ki, xoşum gəldi. (E.Sultanov).

çeşnili [çeşnili] sifət

Müəyyən çeşnidə, üslubda olan; ...naxışlı. □ Biz məşhur Qonaqkənd çeşnili və Xınalığın özünə məxsus çeşni ilə toxunmuş xalçaları da gördük, onları toxuyan qadınların adını eşitdik. (R.Rza).

çeşt  [çeşt] isim

Dialekt. Səhərlə günorta arasında olan vaxt, saat 10-11 radələri. □ Sən çeştədək yatırsan; Pal-paltarın atırsan. (A.Səhhət).

çarsu [çarsu] isim fars

Arxaizm. Dükanlar olan yer, qapalı bazar, çarşı.

çevik [çevix'] sifət

1. Hərəkətində, davranışında çox cəld olan; diribaş, zirək, qıvraq. □ Yurdun çevik, qıvraq qızları, oğlanları halay vurub yallı gedirdilər.. (M.Rzaquluzadə).
2. Zərf kimi: hərəkətində, davranışında çox cəld olan; diribaş, zirək, qıvraq. □ Çevik hərəkət etmək.
3. Yeyin, iti, cəld. □ Usta çevik addımlarla perrona çıxdı. (M.Hüseyn).