Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

zınqırov [zınqırov] isim

Heyvanların boynuna, dəfin sağanağına taxılan xırda zəng,qumrov. □ Tək çalınan zınqırovlar uzun-uzun guvuldar; Usandıran bir səs ilə vıyıldar. (A.Səhhət).

zınqırovlu [zınqırovlu] sifət

Zınqırov asılmış, zınqırovu olan. □ Zınqırovlu dəvə.

zınqırovotu [zınqırovotu]

zınq-zınq [zınk'-zınk']

zıppıltı [zıpbıltı] isim

Bir şey yuxarıdan düşdükdə, yaxud bir yerə dəydikdə çıxan səsi bildirən təqlidi söz.

zıran [zıran] isim

Oyunda axırıncı; uduzmuş partnyor.

zırı [zırı] isim

1. Vulqarizm. Çox yekə və yöndəmsiz, yekəpər.
2. Vulqarizm. Sifət kimi: çox yekə və yöndəmsiz, yekəpər.
3. Vulqarizm. Qanmaz, anlamaz, qaba, kobud adam.
4. Vulqarizm. Sifət kimi: qanmaz, anlamaz, qaba, kobud.

zırıq [zırıx]

zırıldama

zırıldamaq [zırıldamax] feil

1. Zır-zır etmək, usandırıcı bir səslə ağlamaq. □ ..Sənə demədimmi çox zarıldayıb zırıldama? (B.Talıblı).
2. Məcazi mənada: xoşa gəlməyən bir səslə ağlarcasına oxumaq. □ Uşaq qırıq val kimi zırıldayırdı. (Mir Cəlal).

zırıldatma

zırıldatmaq [zırıldatmax] feil

Zırıldamağa məcbur etmək, zırıldamasına (ağlamasına) səbəb olmaq; ağlatmaq.

zırıltı [zırıltı] isim

1. Zırıldama, zır-zır ağlama. □ Zırıltı səsi.
2. Səs-küy, mərəkə, həngamə, dava-qalmaqal, dava-dalaş, araqarışma. □ Zırıltı qopmaq.

zırınq [zırınk']

Zəngin çıxardığı səsi bildirən təqlidi söz.

zırınqazırınq [zırınk'azırınk'] zərf

Zınqıldaya-zınqıldaya, zəng kimi zınqıldayaraq, səs sala-sala. □ ..Fayton .. zırınqazırınqla hərəkət edirdi. (S.Rəhimov).