Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

yarğan [yarğan] isim

yarğanotu [yarğanotu] isim

Botanika. Zibilli yerlərdə, habelə təpələrdə bitən birillik bitki, quşəppəyi.

yarı [yarı]

Tən bölünmüş iki hissədən biri. □ Almanın yarısı. Kitabın yarısını oxudum. Çobanın qarğışı müstəcəb olsaydı, sürünün yarısı qırılardı. (Atalar sözü). İnsaf dinin yarısıdır. (Atalar sözü).

Qeyd: yarı... Mürəkkəb sözlərin, “tam, tamamilə deyil, qismən, yarımçıq” mənasında olan birinci tərkib hissəsi; məsələn, yapıqapalı, yarıaçıq, yarıaralı.

yarıac [yarıac] sifət

Lazımınca, doyunca yeməyən, yemək tapmayan (çox vaxt “yarıac, yarıtox” şəklində işlənir). □ Yarıac insanlar.

yarıaçıq [yarıaçıx] sifət

Tam qapalı olmayan, azacıq açıq. □ Yarıaçıq göz.

yaıaralı [yarıaralı] sifət

Bir az aralı, qismən aralı. □ Yarıaralı pəncərə. Yarıaralı qapı.

yarıbataqlıq [yarıbataxlıx] sifət

Qismən bataqlıq olan. □ Yarıbataqlıq yer.

yarıbayarı [yarıbayarı] zərf

Yarısı qədər, tən yarı. □ Çörəyi yarıbayarı bölmək. Əhəngi quma yarıbayarı qatışdırmaq. Xərci yarıbayarı aralarında böldülər.

yarıbayğın [yarıbayğın] sifət

1. Tam bayğın olmayan; azacıq bayğın, bir qədər bayğın. □ Yarıbayğın adam.

2. Zərf kimi: tam bayğın olmayan; azacıq bayğın, bir qədər bayğın. □ Yarıbayğın halda uzanmaq.

yarıbayğınlıq [yarıbayğınnıx] isim

Yarıbayğın hal, vəziyyət. □ ...nəhayətsiz dərəcədə xoş bir yarıbayğınlıq içində gözləri dumanlandı. (İ.Əfəndiyev).

yarıbərk [yarıbərk] sifət

Tam bərk olmayan, bir qədər bərk. □ Yarıbərk maddə.

yarıbihuş [yarıbi:huş]

yarıcan [yarıcan]

yarıcanlı [yarıcannı]

yarıciddi [yarıciddi] zərf

Tamamilə, çox da ciddi olmayan, bir qədər ciddi. □ Bu olmadı, Dilara bacı, – deyə Tahir yarıciddi, yarızarafat etiraz elədi. (M.Hüseyn).