Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

xırdalaşma

xırdalaşmaq [xırdalaşmax] feil

Balacalaşmaq, kiçilmək, xırda olmaq. □ Yuxusuzluqdan gözləri xırdalaşmaq.

xırdalayıcı [xırdalayıcı] isim

1. Bir şeyi xırdalayan, doğrayan maşın. □ Bu xırdalayıcı hər sözü xırdalayır.
2. Sifət kimi: bir şeyi xırdalayan. □ Xırdalayıcı maşın.

xırdaləçək [xırdaləçək] isim

Botanika. Rütubətli yerlərdə bitən, gövdəsində və yarpaqlarında aşı maddəsi olan bitki. □ Xırdaləçək zibilliklərdə, rütubətli yerlərdə bitir.

xırdalıq [xırdalıx] isim

1. Həcmcə, ölçücə, boyca xırda olma; balacalıq, kiçiklik. □ Naxışların xırdalığı.
2. Balacalıq, kiçiklik (yaşca). □ Xırdalığına baxmayaraq cəld uşaq idi.

xırdameyvə [xırdameyvə]

xırdameyvəli [xırdameyvəli] sifət

Meyvələri xırda, kiçik olan (gilənar, qarağat və s.). □ Xırdameyvə ağaclar.

xırda-mırda [xırda-mırda] isim

1. Metaldan, sümükdən, dəridən və s.-dən hazırlanan xırda şeylər (kəmər, düymə, daraq və s. kimi).
2. Hər cür xırda şeylər. □ Xırda-mırdanı bir küncə yığmaq.
3. Sifət kimi: çox xırda olan. □ Xırda-mırda ev əşyaları.
4. Say kimi: az, cüzi. □ Xırda-mırda xərclik.
5. Sifət kimi: kiçik, əhəmiyyətsiz. □ Xırda-mırda məsələlər.

xırda-para [xırda-para] sifət

1. Xırda, kiçik. □ Xırda-para mülk sahibləri.
2. Məcazi mənada: əhəmiyyətsiz, cüzi, kiçik. □ Xırda-para məsələlər.

xırdasünbül [xırdasünbül]

xırdasünbüllü [xırdasünbüllü] sifət

Sünbülləri xırda, balaca. □ Xırdasünbüllü taxıl.

xırdavat [xırdavat] isim

Metaldan, sümükdən, dəridən və s.-dən hazırlanan xırda şeylər (kəmər, düymə, daraq və s. kimi). □ Xırdavat satmaq.

xırdavatçı [xırdavatçı] isim

1. Xırdavat mallar satılan yer. □ Xırdavatçıya baxmaq.
2. Xırdavat satan adam. □ Xırdavatçıdan daraq almaq.

xırdavatçılıq [xırdavatçılıx] isim

Xırdavatçının işi, peşəsi. □ Xırdavatçılıq eləmək.

xırdayarpaq [xırdayarpraq]