Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

xərac [xərac] isim ərəb

Tarix. Vergi, bac. □ Birillik xərac.

xərc [xərç] isim ərəb

İşlənən, sərf olunan pul; məsarif, məsrəf, məxaric; sərf olunacaq pul. □ Aldıqlarının xərcini ödəmək.

xərc-borc [xərç-borç] zərf

Borc pul alaraq, borca düşərək, zorla pul taparaq, ondan-bundan borc alaraq. □ Xərc-borc etmək.

xərcləmə

xərcləmək [xərcləməx'] feil

1. Sərf etmək, işlətmək, məsrəf etmək (pulu). □ Pul xərcləmək.
2. Məcazi mənada: sərf etmək. □ Zamanını xərcləmək.

xərclənmə

xərclənmək [xərclənməx'] feil

Sərf edilmək, xərc edilmək, işlənmək (pul haqqında). □ Pullar xərclənmişdi.

xərclik [xərclix'] isim

1. Adi gündəlik və xırda xərclər üçün verilən, ya ayrılan pul; cibxərci. □ Valideyndən gündəlik xərclik almaq.
2. Xərcləmək üçün pul. □ Məktəbə gedəndə xərclik lazım olacaq.

xərçəng¹ [xərçənk] isim

Zoologiya. Buğumayaqlılar tipindən üstü qınla örtülü və baş tərəfdə iri qısqacları olan suda yaşayan onurğasız heyvan. □ Xərçəng molyusklarla qidalanır.

xərçəng² [xərçənk] isim

Tibb. İnsan və heyvanın həm iç, həm də bayır orqanlarında əmələ gələn xətərli şiş. □ Xərçəng xəstəliyi.

xərçəngkimilər [xərçənkkimilər] isim

Zoologiya. Xərçəngəoxşar onurğasız buğumayaqlılar qrupu.

xərək [xərəx'] isim fars

1. Daş, qum və s. şeylər daşımaq üçün taxtadan və s.-dən düzəldilmiş alət. □ Xərəklə qum daşımaq.
2. Xəstə, yaralı daşımaq üçün iki uzun dəstəyə bənd edilmiş parçadan ibarət alət. □ Xəstəni xərəkdə əməliyyata aparmaq.
3. Yayla çalınan musiqi alətlərində simlərin altına qoyulan altlıq (taxta və s. parçası).

xərəngə [xərəngə]

xərəngəlik [xərəngəlix'] isim

Qarma-qarışıqlıq, səs-küy, nizamsızlıq. □ Məclisdə bir xərəngəlik vardı.

xərəzi [xərə:zi]

xərif [xərif] sifət ərəb

Qocalıqdan ağlı zəifləmiş, səfehləmiş, sərsəmləmiş.