Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
tayfa [tayfa] isim ərəb
1. Tarix. Sinifli cəmiyyətdən əvvəlki dövrdə adamların qohumluq münasibətinə, dil və ərazi ümumiliyinə əsaslanan birliyi; qövm. □ Köçəri tayfalar.
2. Xalq, millət mənasında.
3. Qohum, qəbilə, qohum-əqrəba. □ Müəllim yaxşı bilirdi ki, Qəhrəmangilin bütün tayfasında bir nəfər də olsa savadlı adam yoxdur. (S.Rəhimov).
4. Ümumi bir xüsusiyyəti (əsasən ixtisası, sənəti, zehniyyəti) ilə birləşən adamlar dəstəsi, qrupu. □ ..Orasını doğru deyirsən, həqiqət tacir tayfası mənim xoşuma gəlir. (Ü.Hacıbəyli).
taygöz [taygöz] sifət
1. Birgözlü. □ ..qəbul otağına keçəndə taygöz yasavulbaşını qapıda gördü. (M.Rzaquluzadə).
2. Bir gözünün şüşəsi olmayan və ya sınıq olan (eynək, binokl və s. haqqında). □ Zülfüqar deyinə-deyinə taygöz çeşməyi burnunun üstünə qoyub, sədrin yanına qaçdı. (B.Bayramov).