Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

tarlaşmaq [tarraşmax] feil

Tar olmaq, ala-qaranlıq olmaq, qaranlıq düşmək. □ Hava tarlaşmışdı.

tarlıq [tarrıx] isim

Tar olma; ala-qaranlıq, toranlıq, tar şeyin halı.

tar-mar [tar-mar] sifət

1. Bir-birinə qarışmış, dolaşıq, nizamsız, qarışıq; pərişan. □ ..Nədir sənin dərdin, bu nə ah-zardır; Nədir sənin fikrin belə tar-mardır. (Ü.Hacıbəyli).
2. Xaraba, dağınıq, dağılmış, viran qalmış. □ Tar-mar ev.

tarp [tarp]

Bərk, ağır bir şeyin birdən-birə yerə düşməsindən və ya ağır, bərk şeylərin bir-birinə toxunmasından çıxan səsi bildirən təqlidi söz. □ ..Hacı bunu eşidən tək tarp dəydi yerə. (Ə.Haqverdiyev).

tartan-partan [tartan-partan] isim

Boş, mənasız sözlər, danışıq; hədyan.

tarzən [tarzən] fars

tas¹ [tas] isim

1. Enli, dairəvi, dayaz metal qab; teşt, ləyən. □ Ağ tas, qızıl tas; Birini götür, birini as. "Ay, gün" (Tapmaca). 
2. Köhnə məişətdə tas qurmaqla fala baxma, tas falı. □ ..Deyib, arxayın ol, arvad, tas yaxşı göstərir. (N.Vəzirov).

tas² [tas] isim ərəb

Nərd oyununda üç, bəzən də dörd xal qazanıb oyunu udma və ya üç, bəzən də dörd xal itirib oyunu uduzma.

tasa¹ [tasa] isim fars

1. Qəm, qüssə, kədər. □ Əziziyəm, tasa bax; Bülbül oxur, səsə bax; Bir tərəf toy-büsatda; Bir tərəfdə yasa bax. (Bayatı). 
2. Çırpınmaq, narahatlıq, qərarsızlıq.

tasa² [tasa] isim

Dialekt. Qəzəb, hirs.

tasabaxan [tasabaxan] isim

Arxaizm. Tasla fala baxan adam; falçı.

taskabab [taskabab] isim

Taskababıda bişirilən xırda küftə və ya doğranmış ət və kartofdan ibarət xörək.

taskababı [taskababı] isim

Ağzı kip örtülən ikiqulplu qazança.

taskülah [taskülah] isim fars

Arxaizm. Dəbilqə.

taskülahlı [taskülahlı] sifət

Arxaizm. Başında taskülah olan; dəbilqəli. □ Ümumi sakit ikən etdi mətləbə ağaz; Dəmir geyimli, polad taskülahlı bir knyaz. (A.Səhhət).

taslaq [tasdax] isim

Bir şeyin hələ qəti bir şəkil almamış halı; eskiz, sxem.

tat [tat] isim

Azərbaycan, Dağıstan və İranda yaşayan irandilli xalq və bu xalqa mənsub adam.