Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

pərəstişkar [pərəsdişkar] isim

1. Pərəstiş edən, tapınan sitayiş edən; ibadət edən. □ Sevgilim, eşqü həvəsdən daha mən bizaram; İndi bir başqa dilarama pərəstişkaram. (A.Səhhət).

2. Məcazi mənada: pərəstiş dərəcəsində sevən; məftun, vurğun. □ Etiraf etməliyəm ki, mən də bu cür sənətin pərəstişkarıyam. (M.İbrahimov).

pərəstişkaranə [pərəsdişkara:nə] zərf

Pərəstiş edərcəsinə, sitayişkaranə, dərin hörmətlə. □ Şeyda dərhal yerindən qalxar, pərəstişkaranə bir tövrlə ona doğru irəlilər. (H.Cavid).

pərgar¹ [pərgar] isim fars

Dairə çəkmək və çertyojlarda xəttin uzunluğunu ölçmək üçün ikiqollu alət; sirkul. □ Pərgarla dairə çəkmək.

pərgar² [pərgar] sifət fars

Bacarıqlı, bacaran, usta. □ Deməyə, danışmağa pərgarsan, ancaq əlindən bir iş gəlmir. (B.Bayramov).

pərgar³ [pərgar] isim fars

Qayda, səliqə, nizam; bir şeyin saz vəziyyəti. □ Evimizə ozan gəlibdir; Pərgar pozan gəlibdir; Gündüz olan işləri; Gecə yazan gəlibdir. (Bayatı).

pərgar⁴ [pərgar] isim latın

Astronomiya. Göyün Cənub yarımkürəsində bürc.

pərgarlama

pərgarlamaq [pərgarramax] feil

Nizam-intizam yaratmaq, qaydaya, səliqəyə salmaq; sahmanlamaq. □ Sabahdan etibarən öz evlərini lazımınca pərgarlarsan. (M.S.Ordubadi).

pərgarlaşma

pərgarlaşmaq [pərgarraşmax] feil

Ustalaşmaq, mahirləşmək, bişmək, məharət qazanmaq. □ İşdə pərgarlaşmaq.

pərgarlıq [pərgarrıx] isim

Ustalıq, mahirlik, bacarıq, məharət.

pəri [pəri] isim fars

1. Ədəbiyyatşünaslıq. Əsatirdə cinlərin çox gözəl və cazibəli qadın şəklində təsəvvür olunan qismi.

2. Məcazi mənada: çox gözəl, məsum, xoşxasiyyət qadın və ya qız haqqında. □ Ey könlümü bir yol güldürən pəri; Niyə ağlar qoydun illərcə məni. (Ə.Cavad)

pəricamal [pəricamal] fars/ərəb

pəriçöhrə [pəriçöhrə] fars

pərisima [pərisi:ma] fars/ərəb

pərisurət [pərisu:rət] fars/ərəb

pərişan [pəri:şan] sifət fars

1. Dağınıq, qatma-qarış, nizamsız. □...pərişan saqqallı bir qoca... dar küçə ilə gedirdi. (Y.V.Çəmənzəminli).

2. Zərf kimi: qəmli, kədərli, qüssəli. □ Yaramı açma gəl, Pəri, qan gedər; Afət bu dünyadan pərişan gedər. (M.Rahim).

pərişanlıq [pəri:şannıx] isim

1. Dağınıqlıq, qatmaqarışıqlıq, nizamsızlıq. □ Pərişanlıq zülfün öz qaydasıdır; Nə badi-səbadən, nə şanədəndir. (M.P.Vaqif).

2. Qəmlilik, kədərlilik, qüssəlilik, məyusluq. □ Çünki var idi bizdə nadanlıq; Bizə üz verdi çox pərişanlıq. (S.Ə.Şirvani).