Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ikiləmə [ikiləmə] isim

ikiləmək [ikiləməx'] feil

1. Bir şeyi, bir məsələni iki hissəyə bölmək.
2. İki eləmək, qoşalaşdırmaq, cütləşdirmək, bir şeyin üstünə birini də artırmaq. □ Ay qız, gözün aydın, ikiləmisən ki, adı nədir? (Mir Cəlal).
3. Bir işi iki yol görmək.

ikilənmə

ikilənmək [ikiləmməx'] feil

1. İki edilmək, qoşalandırılmaq, bir şeyin üstünə biri də əlavə edilmək.
2. İki yerə ayrılmaq, şaqqalanmaq.
3. Məcazi mənada: iki cür olmaq, iki tərəfə meyil etmək, bütövlüyünü itirmək, ziddiyyətli olmaq.

ikiləpəli [ikiləpəli] sifət

Botanika. İki ləpəsi olan. □ İkiləpəli bitkilər.

ikiləpəlilər [ikiləpəlilər] isim

Botanika. Toxumu iki ləpədən ibarət olan bitkilər fəsiləsinin adı.

ikiləşdirmə

ikiləşdirmək [ikiləşdirməx'] feil

Sayını iki eləmək; cütləşdirmək.

ikiləşmə

ikiləşmək [ikiləşməx'] feil

1. İki olmaq, bir cut olmaq; qoşalaşmaq. □ Qızlar ikiləşib getdilər.

2. İki yerə ayrılmaq, şaqqalanmaq.
3. Məcazi mənada: iki cür olmaq, iki tərəfə meyil etmək, bütövlüyünü itirmək, ziddiyyətli olmaq.

ikilətmə

ikilətmək [ikilətməx'] feil

Sayını iki eləmək; cütləşdirmək. □ Paltarı ikilətmək.

ikili [ikili] zərf

1. İkisi bir yerdə, ikilikdə. □ İkili yaşamaq.
2. Çox vaxt bir-birinə zidd iki müxtəlif keyfiyyəti ehtiva edən; ziddiyyətli.

ikilibaşlı [ikilibaşdı] zərf

Əvvəl-axır, gec-tez, nə cür olursa olsun, hər halda, necə olsa, mütləq. □ İkilibaşlı bu işi görməlisən.

ikilik [ikilix'] isim

1. İki xalı olan oyun kağızı. □ İkilik atmaq.
2. İkitirəlik, ziddiyyət. □ Bu aralıq həyatda bir ikilik törənmişdi. (C.Cabbarlı).
3. Sifət kimi: iki rəqəmi ilə işarə olunan, nömrələnən, ölçülən və s. □ İkilik taxta.