Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

girlənmək [girlənməx'] feil

1. Gəzmək, dolaşmaq, dolanmaq. □ Kənddə bir az girlənmək.
2. Yaşamaq, dolanmaq, birtəhər baş saxlamaq, keçinmək. □ Orada-burada girlənmək.

girli [girli] sifət

1. Güclü, qüvvətli, giri olan. □ Girli adam. Girli əllər.
2. Məcazi mənada: çoxlu, çox.

girmə

girmək [girməx'] feil

1. Daxil olmaq, içəriyə keçmək. □ Otağa girmək. Qapıdan girmək.
2. Sığmaq, yerləşmək. □ Əlim əlcəyə girmir.
3. Çatmaq, yetişmək, daxil olmaq. □ Maşınla həyətə girmək. Qrupa girmək. Facebooka girmək.
4. Başlamaq, başlanmaq, gəlmək, daxil olmaq. □ Yaz girdi. Qış girdi.
5. Bir yerdə gizlənmək, bir şeylə örtünmək. □ Süzülən nurunu toplayıb qəmər; Girdi buludlara, qaraldı göylər. (M.Rahim).
6. Daxil olmaq. □ Doktoranturaya girmək.
7. Batmaq, keçmək. □ Əlinə mismar girdi.
8. Məcazi mənada: girişmək, başlamaq.
9. Məcazi mənada: bir şeylə örtünmək.
10. Yuyunmaq, çimmək üçün bir şeyin içinə, ya bir yerə daxil olmaq. □ Suya girmək. Dənizə girmək.
11. Soxulmaq. □ Adamların içinə girmək.
12. Dolmaq (adətən “yaşa, yaşına” sözü ilə). □ 30 yaşa girmək.
13. Pul, çəki və s. haqq-hesabında aldatmaq.

girov [girov] isim fars 

1. Borc alınan pul və s. müqabilində təminat üçün verilən şey. □ Əşyalarə girov qoymaq.

2. Bir dövlət və ya təşkilatın öhdəsinə götürmüş olduğu iltizam və ya tələblərin yerinə yetirilməsini təmin etmək məqsədilə zorla tutulub saxlanılan adamı. □ Girov düşən əskərlər.

girovdar [girovdar] isim fars

Arxaizm. Girov saxlayan, girov alan, girovla pul verən adam.

girovdarlıq [girovdarrıx] isim

Arxaizm. Girovdarın işi, peşəsi.

girovlu [girovlu] sifət

Girovla alınmış. □ Girovlu borc. Girovlu əşya.

girovsuz [girovsuz] zərf

Girov almadan, girov götürmədən, girov qoyulmadan. □ Ömründə girovsuz kimsəyə pul verməmişdi. (S.Hüseyn).

girs [girs] isim

Dialekt. Nazik yayılıb doğranmış xəmir parçalarının içinə döyülmüş ət qoyulub bükülərək bişirilən xörək. □ Ətdən girs hazıırlamaq.

girsiz [girsiz] sifət

Giri olmayan; gücsüz, qüvvətsiz, zəif. □ Girsiz adam. Girsiz əl.

girvə [girvə] isim

Keçidlərdə, yollarda qar yığını. □ Girvələri təmizləmək.

girvənkə [girvəngə] isim

Arxaizm. 400 qrama bərabər köhnə ağırlıq ölçüsü. □ Girvənkəsi bir manata alınan çay burada manat yarıma göydə gedir. (M.F.Axundzadə).

girvənkəlik [girvəngəlik] sifət

1. Çəkisi girvənkə ağırlığında olan. □ Girvənkəlik daş.
2. Çəkilən, ölçülən şeyin ağırlığını, həcminin, tutumunun neçə girvənkəyə bərabər olduğunu bildirir. □ İki girvənkəlik bürünc bir daşı vardı. (S.Hüseyn).
3. İsim kimi: girvənkə ağırlığında daş. □ Girvənkəliyi tərəziyə qoymaq.

girvənkə-tərəzi [girvəngə-tərəzi] isim

Tərəzi və çəki daşları bir yerdə. □ Arşın, girvənkə-tərəzi yenə möhkəm işə düşmüşdü. (S.Vurğun).