Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ağappaq [ağapbax] sifət

Tamamilə ağ, lap ağ. □ Qorxudan rəngi ağappaq olmuşdu.

ağarantı [ağarantı] isim

Süddən hazırlanan məhsullar (qatıq, qaymaq, pendir və s.). □ Sabah, birisi gün uşaqların ağarantısı da çıxacaqdır (Mir Cəlal).

ağardıcı [ağardıcı] isim

1. Bir şeyi ağartmaq üçün istifadə olunan məhlul.

2. Sifət kimi: ağartmağa yarayan. □ Ağardıcı məhlul.

ağardılma

ağardılmaq

Ağ rəngə boyadılmaq, ağ rəng çəkilmək, sürtülmək. □ Divarın fasadı ağardılırdı.

ağarışmaq [ağarışmax] feil

1. Ağarmaq, ağ görünmək; ağarmağa başlamaq. □ Ayın işığında kəndin kənarındakı üstü şiferli daxmalar ağarışırdı.

2. Dan yeri sökülmək, işıqlanmaq.

ağarma

ağarmaq [ağarmax] feil

1. Ağ olmaq, ağ rəng almaq. □ Kətan yuyulduqca ağarar.

2. Öz ağlığı ilə nəzərə çarpmaq, görünmək. □ Yaşıllıqlar arasında gölməçələr ağarırdı.

3. Saç və saqqala dən düşmək; çallaşmaq. □ Saçı ağarmaq. Saqqalı ağarmaq.

4. Rəngi getmək, solmaq, bozarmaq. □ Paltar çox yuyulduğundan ağarmışdı.

5. Məcazi mənada: üzünün rəngi qaçmaq (qorxudan). □ Elə qorxmuşdu ki, rəngi tamam ağarmışdı.

ağartdırma

ağartdırmaq [ağartdırmax] feil

ağartma [ağartma]

ağartmaq [ağartmax] feil

1. Ağ rəngə boyamaq, ağ rəng çəkmək. □ Hasarı ağartmaq. Tavanı ağartmaq. Üst-başını divara sürtüb ağartdı.

2. Soldurmaq, rəngini qaçırtmaq, bozartmaq.□ Paltar ipdə çox qaldığından günəş ağartmışdı.

3. Sürtüb təmizləmək, sürtüb parıldatmaq; qalaylamaq; təmizləyib düzəltmək, qaydaya salmaq. □ Qazanı ağartmaq.

4. Üzünü köçürmək, təmiz yazmaq.

5. Məcazi mənada: açıb demək, üstünü açmaq, üzə vurmaq, açıb-ağartmaq. □ Adam hər şeyi ağartmaz.

ağayana [ağayana] sifət

Ağa kimi, saymazyana, amiranə; alicənab. □ Özünü ağayana aparmaq. Ağayana hərəkət.

ağayi [ağayi] isim fars

Arxaizm. Kişi adlarının qarşısında işlənərək “cənab” mənasını verir.

ağaz etmək feil fars

Arxaizm. Başlamaq.