Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

qaraqıncıxma

Cəbrayıl, Zəngilan

Qaraqıncıxmo:lmax: qancır olmaq, göyərmək, qaralmaq. □ Ağaca nə tə:r dəydimsə, alnım qaraqıncıxmo:ldu (Zəngilan); Odun doğruyanda əlim qaraqıncıxmo:ldu (Cəbrayıl).

qaraqulağ¹

Xaçmaz, Salyan

Bayquş. □ Qaraqulağ xiyirə ulamaz (Xaçmaz).

qaraqulağ²

Salyan

Etinasız, sayğısız. □ Çox qaraqulağ adamdı, heş kimi saya salmır.

qaralamax¹

Kürdəmir, Şamaxı

Fikirləşmək. □ Mən çox qaraladım, bir şey çıxmadı (Şamaxı).

qaralamax²

Kürdəmir, Şamaxı

Gözlərini zilləmək. □ Uşağ sə:i qarali:b (Şamaxı).

qaralamax³

Bərdə

Qaralmaq. □ Üzüm qaralıyıf.

qaralamax⁴

Bərdə

Tikandan çəpər çəkmək. □ Məhləni qaralıyıram ki, heyvan keşməsin.

qaralamax⁵

Daşkəsən, Kürdəmir, Şamaxı

Adını haqq-nahaq pisliyə çəkmək, haqqında pis fikir yaratmaq. □ Hamısı məni qaraleyif (Daşkəsən).

qaralammaxı

Çənbərək

qaraldan

Kürdəmir

Samovarın odluğunun ağzına qoyulan qapaq. □ Simavərin qaraldanını qoy.

qaralmax

Tərtər

Şübhələnmək. □ Mən sənnən qaralıram.

qaraltı

Şəki

Xuruş (plovda). □ Aşın qaraltısı birəz az oldu.

qaram

Qazax

İşə davamlı, dözümlü.

qarama¹

Cəbrayıl, Gəncə, Kürdəmir, Qazax, Qarakilsə, Şəmkir, Zəngilan

Palçıq, lehmə. □ Yağış yağanda qarama dizə çıxer (Qazax); Üsdüm qaramadı, belə heça:na gedəmmərəm (Şəmkir).

qarama²

Zəngibasar

Əl ilə başa vurulan zərbə.

qaramac

Oğuz

Ağacdan tökülən şabalıd. □ Uşaxlar çoxlu qaramac topladılar.

qaramalıx

Gəncə, Zəngilan

Bataqlıq. □ Bu qaramalıxdan keçmək mümkün dəyil (Zəngilan).

qaramanqal

Şahbuz

Yabanı bitki adı.

qaramaşın

Gəncə, Salyan

Yük vaqonu. □ Biz qaramaşınnan gəldix' şeylərin üsdündə (Gəncə).

qaramat

Borçalı, Gədəbəy, Göyçay, Kürdəmir, Qazax, Qax, Salyan, Yardımlı, Ucar

1. Dərd, qəm, qüssə (Qax). □ Genə onun qaramatını çəkirəm.

2. Dərdli, qəmli, qüssəli (Qazax, Salyan, Ucar). □ Əli lap qaramat adammış (Qazax); Qaramat adam həməşə fikirri olar (Salyan); Qaramat adamın işi düz gəlməz (Ucar).

qaramat basmax

Gədəbəy

Dərd, qəm basmaq. □ Elə bil yazığı qaramat basıf.