Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

keydar

Çənbərək

Keydar olmax: əldən düşmək, yorulmaq. □ Gejə savağatan keydar oldum səni yözdəməhdən, oğul!

keyvani

Dərbənd

Aşpaz. □ Aşi pişirən yağ ular, keyvani yüzi ağ ular; Keyvani keyvanidən yəxşi ulanda süttü aşa suğan duğrar.

keyvə

Biləsuvar

Qarı, qoca arvad.

keyvənd¹

Basarkeçər, Yardımlı, Qazax

İçi ot və ya samanla doldurulub çul əvəzinə işlədilən palaz. □ Örkəni bərh çək keyvənd tərpənməsin (Basarkeçər); Keyvəndin içinə saman doldurorux kun, ulağın beli yara olmasın (Qazax).

keyvənd²

Gədəbəy, Qazax

Payızda qoyunların belində qırxılmayıb saxlanılan yun.

keyvənd³

Lerik

Yük daşımaq üçün iş heyvanlarının belinə qoyulan haça ağac. □ Keyvəndsiz dərz daşımağ olmaz.

keyvəni

Cəlilabad, Masallı

Qarı, qoca arvad. □ Keyvəni, bizə qonağ olursan? (Masallı).

keyvir

Çənbərək, Qazax

Soyuq; sərin. □ Daş bulağın suyu keyvirdi (Çənbərək).

kəbə

Bakı

kəbəir

Qax

Sifəti və bədən quruluşu eybəcər olan (adam).

kəccə

Ordubad

Alaqkeş. □ Alağı kəccəynən ele:llər.

kəci

Meğri

kəçtük

Qax

Keçi qılı.

kədək

Zərdab

Bir yaşa qədər olan camış balası.

kədi¹

Ağdaş, Yevlax, Zərdab

kədi-kədi

Qazax, Zərdab

Kədi-kədi danışmax: yekə-yekə, yaşma uyğun olmayan şəkildə danışmaq. □ Səfərin kiçiy oğlu kədi-kədi danışırdı, əl-əyağım yerdən üzüldü (Zərdab); A bala, kədi-kədi danışma, qoy işimizi görəx' (Qazax).

kədiqazıyan

Ucar

Qabaq qabığını təmizləmək üçün ucu əyri xüsusi dəmir alət. □ Kədiqazıyannan kədini qazıyırıx, so:ra qazanda pişirip yeirik.