Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

həmşirə

Şəki

Bibi.

həmyəli

Qazax

Həmyəli çüşməx': qonşu olmaq. □ Pənah öylərinnən həmyəli çüşmüşdü.

həmzatdı

Cəbrayıl

Doğandan sonra uşağı ölən qadın. □ Məmmədin arvadı həmzatdıdı.

hən

Oğuz

Suyun dibində əmələ gələn çöküntü.

həncə

Xanlar

Xırdaçı. □ Həncə adam arvatdan xavar alar kın, bu şey hanı, o şey hanı, qənd alıf gətimişdim, niyə tez qutardı.

həncəri

Balakən, Gədəbəy, Goranboy, Karvansaray, Qazax, Şəki, Tovuz

həncovli

Dərbənd

Yelləncək. □ Qizlər həncovli kitədi.

hənd¹

Borçalı, Qazax, Oğuz, Şəki, Tovuz

Sahə, əkin sahəsi. □ Gedəx' zəmi həndinə su buraxax; Mən hənd qarao:ulçusuyam (Qazax); Çəltiy həndimiz gənə bildirki yerdədi (Şəki).

hənd²

Daşkəsən, Goranboy

Divar. □ Dühar da deyrəx', hənd də deyrəx' (Daşkəsən); Öyün dört həndi olur (Goranboy).

hənd³

Salyan

Yaxın, ətraf. □ İnəg təzə doğub, balasın həndinə qoymur.

həndir-hamar¹

Kürdəmir, Salyan

Çala-çuxur. □ Yollar həndir-hamardı, maşınnar çətin işdi:r (Kürdəmir).

həndir-hamar²

Salyan

İnadkar, tərs, sözə baxmayan. □ Həndir-hamar adamnan dolammağ uzun işdi.

həndür-hündür

Bakı

Çala-çuxur. □ Küçələr həndir-hündürdü, asvalt da döşəmillər.

hənə

Salyan

Alçaqboy. □ Hənə adam uşağ kimi görünər.

hənəx'-hənəx'

Ağstafa, Daşkəsən, Gədəbəy, Goranboy, Xanlar, Mingəçevir

Yavaş-yavaş. □ Xəsdə oluf qalxanda hənəx'-hənəx'yerey (Gədəbəy); Qoja adam hənəx'-hənəx'yerey; Qoja adam hənəx'-hənəx' gəzər (Daşkəsən).

hənəqırna

Culfa

Üzüm növü.

hənə-mənə

Qazax

Elə-belə.

həng¹

Xanlar, Qax

1. Musiqi.

2. Toylarda rəqs etmək üçün çalğıçılara verilən sifariş (Xanlar, Qax). □ Cəfər əmi, bir həngini deginən, çıx ortaya, şavaş verəy (Xanlar).

həng²

Oğuz

Kimi, təhər.