Kaman çalan, kamançaçı.
1. Oxatan.
2. Kamançaçı, kamançalan.
Az sərmayəli, mayası az olan.
Az fikirləşən, uzağı görməyən.
1. Belini qurşaqla bağlamış, beli bağlı.
2. Zərf kimi məcazi mənada: qulluğa hazır, əmrə müntəzir.
1. Karvan yola düşərkən çalınan təbil.
2. Məcazi mənada: ölümçağı.
Bax: kuy (1-ci mənaya).
Bax: kuy (2-ci mənaya).
Bax: kuy (3-cü mənaya).
Vuran, döyən.
Küçəbəküçə, hər tərəf.
Uşaq, tifil.
Uşaqcasına, uşaq kimi.
Uşaq xasiyyətli, uşaq kimi sadəlövh.
1. Qədim ərəb yazısının bir növü.
2. Kufə şəhərinə aid olan; kufəli.
Vurma, döymə, zərbə.
Çox hündür yer, dağ.
