Kafirlər.
Dəf etmə, rədd etmə.
1. Əlin içi, əlin ayası.
2. Ovuc; ovuc dolusu.
3. Ayağın alt tərəfi.
4. Şillə, şapalaq.
5. Əlcək.
Bax: kəfşduz.
Tərəzi gözü.
1. Məsul olan; zamin.
2. Müavin.
Kəfənləmə, kəfənə sarıma.
Kənd.
Çəkmə, ayaqqabı.
1. Papağını yan qoyan.
2. Məcazi mənada: dəblə geyinməyi xoşlayan.
3. Məcazi mənada: təşəxxüs göstərən, lovğalıq edən; təşəxxüslü, lovğa.
Bədqılıq, bədxasiyyət.
Alverdə aldadan, əli düz olmayan, əliəyri.
1. Pis nəzərlə baxan; bədnəzər.
2. Düzgün iş görməyən; bihesab.
1. Kəc baxan, əyri baxan, qıyğacı baxışlı.
2. Məcazi mənada: qəzəbli, hirsli baxan.
Bax: kəcnigəh.
İnsanı əyri göstərən (güzgü haqqında).
