1. Hökmdarların saraylarında başqa kişilərin girməsi qadağan olunmuş, qadınların yaşadığı hissə.
2. Müqəddəs adamın dəfn olunduğu yer.
1. Yer kürəsini əhatə edən qaz təbəqəsi; hava.
2. İqlim.
3. Çalğı, musiqi.
4. Xəfif külək; yel.
5. Sifət kimi: boş, bihudə.
1. Arzu, həvəs, istək.
2. Əlaqə, münasibət.
3. Əfs, arzu.
Odunçu.
1. Yırtma, yarma.
2. Məcazi mənada: şərəfsizlik, rüsvayçılıq.
Odun.
Danışıqda işlədilən “şey”, “zad”, “demək olar ki” və s. kimi sözlər.
1. Sınan şeylərin arasına qoyulan samana, ota, pambığa və s. aid olan.
2. Məcazi mənada: mənasız, yaramaz (söz haqqında).
1. Doldurma.
2. Doldurulan şey.
3. Sınan şeylərin arasına qoyulan saman, ot, pambıq və s.
4. Qiymə, iç.
5. Məcazi mənada: sözarası söylənən söz(lər).
Səkkizinci.
Bax: həştüm.
Səkkiz və dörd; on iki (şiələrin on iki imamı nəzərdə tutulur).
Bax: həştü çar.
Səkkiz.
Həşiş çəkən, anaşa çəkən.
1. Qiyamət günü ölülərin dirilib bir yerə toplanması.
2. Qiyamət günü.
3. Toplama, yığma.
