Reklam
Reklam

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

ismi birləşmə

Əsas tərəfi adlarla (isim, sifət, say və əvəz­liklərlə) ifadə olunan söz birləşməsi.

İsmi birləşmələrin növləri bunlardır: I növ təyini söz birləşməsi (gözəl arzu), II növ təyini söz birləşməsi (söz ustası), III növ təyini söz birləşməsi (igidin taleyi) və qeyri-təyini ismi birləşmə (dodağında təbəssüm, vətənə sevgi). İsmi birləşmələr qu­ruluşca sadə və mürəkkəb olur. İki əsas nitq hissəsi ilə düzələnlər sadə (su maşını), üç və daha artıq əsas nitq hissəsi ilə düzələnlər isə mürəkkəb (vətənin igid əsgərləri) olur.

See also:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

işarə əvəzlikləri

İşarə məqsədilə işlədilən əvəzliklər: o, bu, elə, belə, həmin.

İşarə əvəzliklərinin hamısı sifəti, o, bu əvəzlikləri həm də ismi, elə, belə əvəzlikləri isə həm də zərfi əvəz edə bilir; məs.: Bu qələmlə yaz (sifət). Belə danışma (zərf). O, bu əvəzlikləri mənsubiyyət şəkilçilərini qəbul etmir. Elə, belə işarə əvəzlikləri yalnız III şəxsdə mənsubiyyətə görə dəyişməklə hallana, cəmlənə və xəbərlik şəkilçisi qəbul edə bilir; məs.: eləsi, eləsinin, beləsinə, belələrindən, belədir və s. O, bu əvəzlikləri mübtəda vəzifəsində işlənərkən özündən sonra feil (feili sifətdən başqa), əvəzlik və köməkçi nitq hissələri (modal sözlərdən başqa) gələrsə, vergül qoyulmur; məs.: O danışdı. Bu həm sizin, həm də bizim işimizdir.

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

iştirak bağlayıcıları

Tabesizlik bağlayıcılarının mənaca növlərindən biri: həm, həm də, həm də ki, o cümlədən, ha­belə, hətta, da, də, özü də, həmçinin, eləcə də, nəinki.

Bu bağlayıcılar həmcins üzvlər, söz birləşməsinin tərki­bindəki sözlər və tabesiz mürəkkəb cümlənin tərkib hissələri arasında işlənərək iştirak məzmunu yaradır; məs.: Direktor həm şa­gird­ləri, həm də valideynləri otağına dəvət etdi.

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

izahlı lüğət

Sözlərin leksik mənalarını nümunələrlə əks etdirən lüğət.

İzahlı lüğətlərdə çox zaman sözün mənşəyi, aid olduğu nitq hissəsi və leksik kateqoriyası (dialektizm, jarqon, vulqarizm və s.) qeyd olunur.

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

janr

fr. jenre – tip, növ

Müəyyən məzmun və forma xü­susiyyətlərinə görə tarixən formalaşmış əsər tipi.

İstənilən əsər müəyyən meyar və prinsiplər əsasında bu və ya digər janra aid edilir. Hər bir ədəbi növün (lirik, epik, dramatik) öz klassik janrları vardır. Müəyyən kanonların və bədii eh­kam­ların ciddi gözlənildiyi qədim dövr ədəbiyyatı ilə müqayisədə yeni dövrdə janrlar arasında sərhəd bir qədər yayğın xarakter alır. Müəlliflər klassik janrların müxtəlif modifikasiyalarını yaratmışlar ki, buna janr tipləri də deyilir. Məsələn, dramatik janr olan komediyanın vodevil, fars, operetta kimi növləri yaranmışdır.

See also:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

kamil

Əruz vəzninin 11-ci bəhri.

İki növü var. Birinci növ dördbölümlü bütöv kamildir; mütəfA`ilün mütəfA`ilün mütəfA`ilün mütəfA`ilün təfiləsindədir. Nümunə:

Yetər, ey fələk, bu cəfa,

Yetir məni-zarə sərvi-rəvanimi. (M.Füzuli)

İkinci növ ikibölümlü bütöv kamildir; mütəfA`ilün, mütəfA`ilün təfiləsindədir. Məsələn: Məni axiri bu qəm öldürür (M.Ləli).

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti