Все словари

təbəə [təbə:] isim ərəb

Bir dövlətə tabe olan, onun vətəndaşı olan əhali, adam. □ ..Hökmdar ilə təbəələr arasında sədlər çəkildi. (Y.V.Çəmənzəminli).

təbəəlik [təbə:lix'] isim

Bir şəxsin müəyyən dövlətin vətəndaşları arasında olması; vətəndaşın hüquqi vəziyyəti.

təbəxxür [təbəxxür] isim ərəb

Buxarlanma, buğa çevrilmə.

təbəqə¹ [təbəqə] isim ərəb

1. Bir şeyin başqa bir şeyin üstünü örtən kütləsi və ya hissəsi; qat, lay. □ Buz təbəqəsi. Hava təbəqəsi.
2. Adamların, əhalinin, cəmiyyətin öz ictimai, mədəni və s. əlamətlərinə görə yekcins olan hissəsi. □ Əməkçilərin qabaqcıl təbəqəsi. Yoxsul təbəqə.

təbəqə² [təbəqə] isim ərəb

Vərəq. □ Katib canının dərdindən .. bərk qorxuya düşdü, bir neçə təbəqə kağız çıxarıb qabağına qoydu. (S.Rəhimov).

təbəqələşmə

təbəqələşmək [təbəqələşməx'] feil

İctimai, mədəni və s. cəhətdən yekcinsliyini itirərək təbəqələrə bölünmək (adamlar, cəmiyyət və s. haqqında).

təbərrük [təbərrüx'] isim ərəb

1. Dindarlara görə, xoşbəxtlik, uğur gətirən, xəstələri sağaldan müqəddəs torpaq, su, müqəddəs adamın geyiminin kiçik parçası və s. □ Novruz bayramında təhvil saxlayıb, təhvil suyunun üstündə dava-mərəkə salardılar və ağsaqqal, qarasaqqal o təbərrük suyu qapış-qapış edərdilər. (Ə.Qəmküsar).
2. Məcazi mənada: az tapılan, az ələ düşən hər bir şey. □ Əlikram gətirdiyi iki dənə ortabab Quba almasını qəzetdən açıb təbərrük kimi çıxartdı. (B.Bayramov).

təbərzin [təbərzin] isim ərəb

1. Arxaizm. Baltaya bənzəyən qədim silah. □ Orta Asiyanın qədim tayfalarının silahları ox, nizə, qılınc və təbərzindən ibarət imiş.
2. Arxaizm. Keçmişdə dərvişlərin gəzdirdikləri aypara şəklində baltacıq. □ Boynundan bir çox kiçik və iri muncuqlar asmış bir dərviş əlində kəşkül və təbərzin oxuya-oxuya gedir. (A.Şaiq).

təbəssüm [təbəssüm] isim ərəb

Gülümsəmə. □ Xanların istehzalı təbəssümü birdən yoxa çəkildi. (M.Hüseyn).

təbəssümlə [təbəssümnən] zərf

Gülümsəyə-gülümsəyə, gülümsəyərək. □ Qətibə başını qaldırıb, Səba xanımın üzünə baxıb təbəssümlə dedi. (M.S.Ordubadi).

təbib [təbib] isim ərəb

Həkim. □ Görünür dağdan duman; Nə haq var, nə də divan; Xəstəyəm, çarəm yoxdu; Nə təbib var, nə güman. (Bayatı).

təbiblik [təbiblix'] isim

Həkimlik. □ ..Mən qırx beş ildir ki, təbiblik edirəm. (Ə.Haqverdiyev).

təbiət¹ [təbiyət] isim ərəb

təbiətcə [təbiyətcə] zərf

Təbiətinə görə, xasiyyətinə görə; xasiyyətcə; təbiətən. □ ..Səlim əxlaq və təbiətcə ətrafında gəzib-dolaşan, evinə qonaq gələn .. heç birinə bənzəməyir. (S.Hüseyn).

təbiətçi [təbiyətçi]