Bütün lüğətlər

sarmaşma

sarmaşmaq [sarmaşmax] feil

1. Bir şeyin ətrafına dolanmaq, sarılmaq. □ Eləmi tikan gülə; Sarmaşıb tikan gülə; Fələk də göz dikibmiş; Məngözüm dikən gülə. (Bayatı).

2. Qucaqlaşmaq, bir-birinə sarılmaq. □ Beyrək və yoldaşları cəfakeş kürəkçilərlə həsrətli doğma qardaşlar kimi bir-birlərinə sarmaşdılar. (M.Rzaquluzadə).

sarmatlar [sarmatdar] isim

Tarix. Eramızdan əvvəl VI-II əsrlərdə Volqa çayı, Qara dəniz və Azov sahillərindəki çöllərdə yaşamış köçəri tayfalardan bir qrupunun adı.

sarp [sarp] sifət

Keçilməsi, üstünə çıxılması çox çətin olan; çox dik, sıldırım, yalçın. □ Yolun sağ tərəfindəki sarp qayanın arxasından üfüq ağarmağa başladı. (H.Nəzərli)

sarpinka [sarpink'a] isim rus

Nazik pambıq parça.

sarpma

sarpmaq [sarpmax]

Düz yoldan çıxıb, sağa və ya sola dönərək başqa bir yola girmək, başqa istiqamət almaq; yolu azdırmaq.

sarsaq [sarsax] sifət

1. Səfeh, gic, axmaq, abdal. □ Sarsaq köpək qaysavadan pay umar. (Atalar sözü).
2. Mənasız, boş, ağılsız (söz, hərəkət, iş və s.). □ Ondan sarsaq iş baş verməz. (Ə.Haqverdiyev). 
3. Zərf kimi: mənasız, boş, ağılsız danışmaq. □ Sarsaq danışmaq. 
4. İsim kimi: bəzən söyüş kimi işlənir. □ Sarsağın qızı, məni kim öldürəcək?! (Ə.Haqverdiyev).

sarsaqca [sarsaxca]

sarsaqcasına [sarsaxcasına] zərf

Axmaqcasına, ağılsızcasına. □ Sarsaqcasına inad etmək. Sarsaqca hərəkət etmək.

sarsaqlama

sarsaqlamaq [sarsaxlamax] feil

1. Səfehləmək, ağlını itirmək, gicləşmək, axmaqlamaq; xərifləmək. □ Müəllimi gülmək tutmuşdu. Fikrinə gəlirdi ki, bu adam sarsaqlamışdır. (S.Hüseyn).

2. Sarsaqlaşmaq, başı xarab olmaq.

sarsaqlaşma

sarsaqlaşmaq [sarsaxlaşmax] feil

Getdikcə ağlını itirmək, gicləşmək, axmaqlaşmaq, xərifləmək.

sarsaqlıq [sarsaxlıx] isim

1. Axmaqlıq, ağılsızlıq, giclik, səfehlik. □ Sarsaqlığından işlər başına gəlir.
2. Sarsaq hərəkət, axmaq iş.