Bütün lüğətlər

sarı¹ [sarı] sifət

1. Narıncı rənglə yaşıl arasında olan (rəng), limon rəngi, qızıl rəngi. □ Kiçik süfrənin qırağında qoyulmuş sarı samovar buğlana-buğlana zümzümə edirdi. (S.Qədirzadə)
2. Bu rəngdə olan. □ Sarı çit. Sarı parça. Sarı saç. Sarı kəhrəba. 
3. İsim kimi: bu rəngdə olan. □ Sarıları ağlardan ayırmaq.
4. Müxtəlif mürəkkəb sözlərin və ya terminlərin birinci tərkib hissəsi.  □ Sarı zanbaq. Sarı qızılgül. Sarı acıotu. Sarı bıtraq.
5.İsim kimi: qızıl mənasında. □ Təmiz vicdanı heç bir sarı ləkələyə bilməz! (S.Rəhimov)

sarı² [sarı] qoşma

1. Tərəf, səmt. □ Qapıya sarı getmək. Evə sarı gəlmək. Üzünü pəncərəyə sarı çevirmək. 

2. Ötrü, üçün (bəzən “ki” bağlayıcısı ilə). □ Ondan sarı ki, heçnən adam boğazlayırlar. (Mir Cəlal)
3. Sarıdan şəklində – tərəfindən, cəhətindən. □ Anam sarıdan nigaranam.

sarıbaş [sarıbaş] sifət

Başı (saçları) sarı, kürən. □ Sarıbaş uşaq.

sarıbəniz [sarıbəniz] sifət

1. Sarışın. □ Sarıbəniz qız. 
2. Solğun sifətli, üzünün rəngi qaçmış, solğun. □ Sarıbəniz xəstə.

sarıbənizli [sarıbənizdi]

sarıbənövşə [sarıbənö:şə] isim

Botanika. Açıq və ya tünd-sarı, yaxud mixəyi rəngli gülləri olançoxillik bitki; şəbgülü. □ Sarıbənövşə və ya şəbgülü .. açıq-sarı, tünd-sarı, mixəyi, tünd-mixəyirəngli və kəskin xoş iyli çoxillik bitkidir, bağlarda və güllüklərdə becərilir. (M.Qasımov).

sarı-bozumtul [sarı-bozumtul] sifət

Sarıya və boza çalan, boza yaxın (rəng). □ Sarı-bozumtul parça.

sarıbuğda [sarıbuğda] isim

İri, sarı dənəli buğda növü. □ Sarıbuğda unu. Sarıbuğda əkini.

sarıbülbül [sarıbülbül] isim

Zoologiya. Parlaq sarı tükləri olan oxuyan quş. □ Sarı bülbüllər, torağaylar, göycə qarğalar, cürbəylər, ənlikli bülbüllər hərəsi bir cür səslə oxuyub, səs-səsə verirlər. (E.Sultanov).

sarıcaotu [sarıcaotu] isim

Botanika. Sarı çiçəkləri bəzən sıx, bəzən də seyrək olan ot bitkisi.

sarıçiçək [sarıçiçəx'] isim

Botanika. Sarı çiçəkləri olan kol-bitki. □ Biz sarıçiçəklə örtülü yamaca çatanda günəş çıxdı. (İ.Əfəndiyev).

sarıdimdik [sarıdimdix'] isim

Zoologiya. Dimdiyi sarı kiçik bir quş.

sarıgilə [sarıgilə] isim

Girdə, şirin gilələri olan üzüm növü.

sarıkol [sarıkol] isim

Botanika. Çubuqşəkilli uzun budaqları və sarı rəngli çiçəkləri olan kol bitkisi. □ Nazağacı və ya sarıkol 3-4 metrə qədər hündürlükdə, qışda yarpağı tökülən koldur.

sarıkök [sarıköx'] isim

1. Botanika. Köklərində efir yağları olan tropik bitki. 

2. Bu bitkinin ədviyyə kimi işlənən kökü. □ Bığlarına bulaşan bozbaşın sarıkökünü yaylıqla sildikdən sonra Mirzəbu cürə başladı. (Qantəmir).

sarıköklü [sarıköx'lü] sifət

Sarıkök vurulmuş. □ Sarıköklü piti.