Bütün lüğətlər

rəmmallıq [rəmmallıx] isim

Rəmmalın peşəsi; falçılıq, rəmlçilik.

rəmz [rəmz] isim ərəb

1. Bir fikri və ya anlayışı ifadə edən rəsm, şəkil, hərf və s. işarə. □ Göyərçin sülh rəmzidir.

2. İşarə ilə anlatma; işarə.

3. Bu və ya başqa bir fəndə qəbul edilmiş hər hansı bir kəmiyyətin şərti işarəsi; simvol.

rəmzi [rəmzi] sifət ərəb

Rəmzlə ifadə olunan, işarə ilə, dolayı yolla bildirilən; üstüörtülü. □ Rəmzi məna.

rəna [rə:na] sifət ərəb

1. Gözəl (qız, qadın).

2. İsim kimi: gözəl (qız, qadın). □ Kim bilir, yollarında, ey rəna! Nə qədər, uf, boyun bükənlər var. (A.Şaiq).

3. Gözəl, lətafətli, qəşəng. □ Bu haman rəna qəzəldir ki, Nəvai söyləmiş. (Qövsi Təbrizi).

4. İsim kimi: gözəl, lətafətli, qəşəng. □ Kəlağayı gülgəz, libası əlvan; Bir güli-rənadır mənim sevdiyim. (M.P.Vaqif).

rənalıq [rə:nalıx] isim

Gözəllik, göyçəklik, qəşənglik. □ Qopar qiyaməti sərvin girəm gülüstanə; İnanma sərv, sənubərdə varbu rənalıq. (M.S.Ordubadi).

rənc [rənc] isim fars

1. Klassik ədəbiyyatda əziyyət, zəhmət mənalarında işlənmişdir. □ Ah, bizlər çocuq ikən nə qədər; Vermişik valideynə rəncü kədər! (M.Ə.Sabir).

2. Klassik ədəbiyyatda zəhmət, əmək mənalarında işlənmişdir. □ Bu əlin rənci, o ələ haramdır. (Atalar sözü).

rəncbər [rəncbər] isim fars

1. Taxıl əkib-becərməklə məşğul olan kəndli; əkinçi, taxılçı. □ İş rəncbərin, güc öküzün, yer özününkü; Bəyzadələri, xanları neylərdin, ilahi?! (M.Ə.Sabir)

2. Zəhmətkeş, əməkçi kəndli. □ ..Bəylərin, xanların yerləri hamısı əllərindən alınıb camaata, rəncbərlərə verilir. (Ə.Haqverdiyev)

rəncbərlik [rəncbərrix'] isim

1. Rəncbərin işi, peşəsi; əkinçilik, taxılçılıq. □ Kəndlilər rəncbərlik, maldarlıq və bağbançılıqla yarıac həyat sürərdilər.

2. Zəhmətkeşlik, əməkçi kəndli. □ Atamız .. atasına, özümüz özünə rəncbərlik eləyib, bəhrə vermişik. (Ə.Vəliyev).

rəncidə [rənci:də] fars

rəncidəhal [rənci:dəhal]

rəncidəxatir [rənci:dəxa:tir] sifət fars/ərəb

1. İncik, incimiş, küskün, küsmüş. □ Belə şübhəli və bir az da rəncidəxatir xan durub darvazadan çıxdı. (Y.V.Çəmənzəminli).

2. Zərf kimi: incik, incimiş, küskün, küsmüş. □ ..Hacı, deyəsən, məndən rəncidəxatir oldun. (Ə.Haqverdiyev).

rəncidəqəlb [rənci:dəqəlb]

rəncidəlik [rənci:dəlix'] isim

İnciklik, küskünlük, küsmə, incimə. □ ..Paşa bəylə pristav Kamalın arasında inciklik, rəncidəlik vardırmı? (Ə.Vəliyev).

rəndə [rəndə] isim fars

Taxtanı yonub hamarlamaq üçün dülgər aləti. □ ..atasından qalan rəndə və əl mişarının dəstəsi xurcunun ağzından görünürdü. (Ə.Sadıq).

rəndələmə