Все словари

qanqaraldıcı [qanqaraldıcı] sifət

Əhvalı pozan, pərt edən, əsəbiləşdirən. □ Qanqaraldıcı xəbər.

qanqı [qanqı]

“Hansı” sözünün qədimi forması. □ ..Qanqı sədəfin incisi buldu bu nizami? (Nəsimi).

qanqımaq [qanqımax] feil

Dialekt. Diləmək, yalvarmaq, arzusunda olmaq, həsrətində olmaq. □ ..Çox qanqıma, durram, elə vurram ki, batarsan! (M.Ə.Sabir).

qanqırmızı [qanqırmızı] sifət

Qan kimi qırmızı, qıpqırmızı. □ Gözlərdə dolaşan qanqırmızı su; Ötən yarışların nəticəsiydi. (M.Müşfiq).

qanqren [qanqren] isim yunan

Tibb. Qan dövranının pozulması nəticəsində toxuma və ya bədənin bir yerinin çürüyərək ölməsi. □ Ayağı qanqren olmaq.

qanqrenli [qanqrenni] sifət

Tibb. Qanqren olmuş. □ Qanqrenli barmaq.

qanqu [qanqu]

qanqurudan [qanqurudan] isim

1. Botanika. Qan dayandırmaq üçün xalq təbabətində işlədilən bir bitki. 

2. Sifət kimi: axan qanı qurudan, dayandıran. □ Qanqurudan dərman.

qanlı [qannı] sifət

1. Qana batmış, qana bulaşmış. □ Qanlı paltar. Qanlı silah.

2. Qanla dolu, qanla qarışıq, içində qan olan. □ Qanlı irin. Qanlı yara.
3. Çoxlu qurbanlara, çoxlu adam qırılmasına, çoxlu qan axıdılmasına səbəb olan. □ Qanlı toqquşma. Qanlı vuruşma.
4. Məcazi mənada: öldürücü, canalıcı. □ Könül dost kuyinə etdikcə güzər; Qanlı qəmzəsinə etməzmi həzər? (M.V.Vidadi).
5. Öz vəhşilikləri ilə, adam öldürməklə özünü ləkələmiş, vəhşi, yırtıcı. □ Faşizmin qanlı cəlladları.
6. İsim kimi: qatil. □ Qanlıdan qada əskik olmaz. (Atalar sözü).
7. Düşmən, qan düşməni. □ ..Hər bir halda qanlı qanlıdan əl çəkməz. (C.Cabbarlı).
8. Çox bişməmiş, çiyhal, alabişmiş. □ İgid canlı, kabab qanlı. (Məsəl).
9. Məcazi mənada: qeyrətçəkən, təəssübçəkən; öz xalqının və vətəninin təəssübünü, qeyrətini çəkən. □ O, çox qanlı adamdır.
10. Zərf kimi: qanlı-qanlı - düşməncəsinə, qeyzlə, acıqlı-acıqlı. □ Usta yenə arabir Tahirə qanlı- qanlı baxır.. (M.Hüseyn).

qanlıbıçaq [qannıbıçax] isim

Düşmən. □ Ancaq o çox sadədir, tərifi-zadı sevməz; Elə bil ki, şöhrətlə qanlıbıçaq kimidir. (R.Rza).

qanlı-qaçaq [qannı-qaçax] zərf

Düşmən, qan düşməni. □ Öldürməkdən nə hasil? Mən özüm də qanlı-qaçaq ollam. (M.F.Axundzadə).

qanlı-qadalı [qannı-qadalı] sifət

Xatalı, qorxulu, qana bais ola bilən.

qanlılıq [qannılıx] isim

1. Qanlı, qana bulaşmış şeyin halı.

2. Bədəndə qan çoxluğu; dolğunluq.
3. Qatillik, canilik, adam öldürmə.
4. Köhnə məişətdə: düşmənçilik, qan ədavəti. □ Camaat arasına qanlılıq düşürdü. (H.Sarabski).

qanma

qanmaq [qammax] feil

1. Anlamaq, başa düşmək. □ Əmi, qanmıram ki, siz necə Parij əhlinin adət və xəvasından xəbərdarsınız? (M.F.Axundzadə). 

2. Zərf kimi: qana-qana: bilə-bilə,qəsdən. □ Sözü qana-qana dur; Çəkin, yana-yana dur; Daha məni görməzsən; Sızla, yana-yana dur! (Bayatı).