Bütün lüğətlər

otuzluq [otuzdux] isim

1. Arxaizm. Üç onluqdan ibarət, otuz manat dəyərində olan kağız pul. □ Otuzluğu xırdalamaq.
2. Sifət kimi: bir şeyin dərəcəsini, nömrəsini, otuz vahiddən ibarət olduğunu göstərir. □ Pəncərə önündə axşamdan otuzluq lampa yanırdı. (M.Hüseyn).

otuzmərtəbə [otuzmərtəbə]

otuzmərtəbəli [otuzmərtəbəli] sifət

Otuz mərtəbəsi olan. □ Otuzmərtəbəli bina.

otuzuncu [otuzuncu] say

“Otuz”dan sıra s. □ Otuzuncu sıra. Otuzuncu ev.

otyeyən [otyeyən] sifət

Otla qidalanan. □ Otyeyən heyvanlar.

otyığan [otyığan] isim

1. Biçilmiş otu yığan maşın, alət və s.
2. Sifət kimi: biçilmiş otu yığan maşın, alət və s. □ Otyığan maşın.

ov [ov] isim

1. Vəhşi heyvan, quş vurma və ya tutma, həmçinin balıq tutma işi. □ Ova getmək. Ov eləmək. Ovumuz uğurlu oldu.
2. Ovda vurulmuş çöl heyvanı (quşu). □ Ovu evə aparmaq.
3. Tutulmuş balıq.
4. Məcazi mənada: oğurluq, soyğunçuluq, talançılıq və s. yolu ilə ələ keçirilən hər şey; qənimət. □ Neçə vaxt idi ki, bu lotuların əlinə bir ov keçmirdi. (“Aşıq Qərib”).

ova [ova] isim

Düzənlik, düzəngah, düzən yer; ovalıq. □ Bizimdir bu əngin, atlas ovalar; Qoynunda qartal bəsləyən qayalar. (A.Şaiq).

oval [oval] isim fransız

Qabarıq, yumurtaşəkilli.

ovalanma

ovalanmaq [ovalammax] feil

Narınlaşdırılmaq, narın edilmək, ovuq hala salınmaq.

ovalıq [ovalıx] isim

ovcalama

ovcalamaq [ovcalamax] feil

Bədənin hər hansı bir yerini barmaqları ilə sıxmaq, əzişdirmək; əlini gəzdirib ovucla sıxmaq, ovmaq; masaj eləmək

ovçu [ovçu] isim

1. Ovla, ovçuluqla məşğul olan adam. □ Ovçu tüfəngi. Həvəskar ovçu.
2. Məcazi mənada: obrazlı təşbehlərdə. □ Ürək də ovçudur, ovlağı aləm; Hər zaman dolaşır, axtarır o da. (S.Vurğun).