Bütün lüğətlər

cılfır [cılfır] sifət

Qeyri-ciddi, hər işə yüngül yanaşan, səthi düşünən, danışığını bilməyən, bambılı. □ Cılfır adam.

cılxa [cılxa] sifət

Xalis, səlt; qatışıqsız, qarışıqsız. □ Ət cılxa yağdır. Cılxa süd.

cılxaca [cılxaca]

cılız [cılız] sifət

1. Çox arıq, balaca, zəif, sısqa, cansız, ölüvay. □ Cılız uşaq. Cılız qız.
2. Məcazi mənada: inkişaf etməmiş, boy atmamış, zəif. □ Cılız pambıq kolları.

cılızlanma

cılızlanmaq [cılızdammax] feil

1. Get-gedə balacalanmaq, cılız olmaq, sısqalanmaq.
2. Məcazi mənada: əvvəlki keyfiyyətini, sanbalını itirmək.

cılızlaşma

cılızlaşmaq [cılızdaşmax] feil

1. Get-gedə balacalaşmaq, cılız olmaq, sısqalaşmaq. □ Uşaq lap cılızlaşıb.
2. Məcazi mənada: əvvəlki keyfiyyətini, sanbalını itirmək.

cılızlıq [cılızdıx] sifət

Cılız olma; cılız adamın, şeyin halı; sısqalıq. □ Cılızlığından uşağın yaşı bilinmir.

cınaq [cınax] isim

Anatomiya. Kürəklə döş qəfəsini birləşdirən sümük. □ ...Yusif tüfəngi cınağına alıb qabağa düşdü. (B.Bayramov).

cınaqlı [cınaxlı] sifət

Kürəkli, sümüklü, şaqqalı. □ Cınaqlı oğlan.

cında [cında] isim

1. Əxlaqsız, pozğun qadın.

2. Əsgi parçası, yıpranmış, yırtılmış, cındır hala gəlmiş paltar və s. □ Cəvahir cında içində olar. (Atalar sözü).

cındır [cındır] sifət

1. Tamam köhnəlib yaramaz hala gəlmiş, cırıq-cırıq olmuş, geyilməsi qalmayan, yıpranmış. □ Dilənçi, qoltuğundakı köhnə paltarı... Nurəddinə geyindirdi və bir cındır yaylıqla başını örtdü. (S.S.Axundov).

2. İsim kimi: əsgi parçası, yıpranmış, yırtılmış, cındır hala gəlmiş paltar və s.
3. Vulqarizm. İsim kimi: dava əsnasında insanlar arasında işlədilən söyüş; əsəbiləşdiyi, xoşuna gəlmədiyi insan haqqında deyilən söz.

cındırçı [cındırçı] isim

İşə yaramayan, köhnə-kürüş, yıpranmış pal-paltarı və s. yığıb satmaqla məşğul olan adam.

cındırlaşma