Bütün lüğətlər

cəsamətli [cəsa:mətdi] sifət

Böyük, iri, yekə, cüssəli. □ Cəsamətli at.

cəsarət [cəsa:rət] isim

Qorxmazlıq, hünər, cürət. □ Cəhalətlə mübarizə ziyalılardan böyük iradə, cəsarət və mətanət tələb edirdi. (A.Şaiq).

cəsarətlə [cəsa:rətlə] zərf

Ürəklənərək, qorxmadan, çəkinmədən. □ Qamçılayır cəsarətlə əyər-əskik nə vardırsa; Sözlər aydın, fikir dərin, məna böyük, məktub qısa. (R.Rza).

cəsarətləndirmə

cəsarətləndirmək [cəsa:rətdəndirməx'] feil

Cəsarət vermək, ürək vermək, ürəkləndirmək, ruhlandırmaq. □ Səadət xanımın sualları məni cəsarətləndirirdi. (Mir Cəlal).

cəsarətlənmə

cəsarətlənmək [cəsarətdənməx'] feil

Cəsarət etmək, qorxusu gedib cürətlənmək, ürəklənmək; özündə cəsarət hiss etmək; ruhlanmaq; daha heç şeydən qorxmamaq. □ Nəhayət, cəsarətləndim... o səs mənim olacaq – dedim. (Y.V.Çəmənzəminli).

cəsarətli [cəsarətdi] sifət

Cürətli, igid, ürəkli, qoçaq. □ Yaşar cəsarətli olmağa çalışdı. (M.Rzaquluzadə).

cəsarətlilik [cəsarətdilix'] isim

Cəsarətli adamın hal və keyfiyyəti; qoçaqlıq, hünərlilik, igidlik, zirəklik. □ Futbol adamlarda... cəsarətlilik, vəziyyəti düzgün qiymətləndirmək və bir çox başqa xüsusiyyətləri tərbiyələndirir. (Ə.Babayev).

cəsarətsiz [cəsarətsiz] sifət

1. Qorxaq; cəsarəti, cürəti olmayan, ürəksiz, ağciyər. □ Cəsarətsiz adam. Cəsarətsiz hərəkət.
2. Zərf kimi: qətiyyətsiz, çəkinərək; qorxa-qorxa, çəkinə-çəkinə, cəsarət etmədən. □ ...Xanım da cəsarətsiz bir halda duruxdu. (Y.V.Çəmənzəminli).

cəsarətsizlik [cəsarətsizdix'] isim

Cəsarətsiz adama xas olan hal; qorxaqlıq, ürəksizlik, ağciyərlik. □ Cəsarətsizlik göstərmək.

cəsəd [cəsət] isim ərəb

1. Meyit, ölü bədəni. □ Can gedib, cəsəd qalıb; Görünən qaraltıdı. (Bayatı).
2. Bədən. □ Oğrun-oğrun daldalardan baxırsan; Alırsan cəsəddən canı, sevdiyim! (Aşıq Ələsgər).

cəsədli [cəsətdi] sifət

Bədəncə, boyca iri, gövdəli, vücudlu, cüssəli. □ Sona xala... sağlam, erkək-təbiətli, ucaqamətli, cəsədli bir qadın idi. (S.S.Axundov).

cəsim [cəsim] sifət ərəb

Böyük, iri, yekə, gövdəli, cəsamətli, əzəmətli. □ Gəlin qayası cəsim heykəl kimi şahanə bir vüqarla dayanmışdı. (B.Bayramov).

cəsur [cəsur] sifət

Cəsarətli, igid, qoçaq, qorxmaz, ürəkli. □ Mərdan sağlam, cəsur bir uşaq idi. (S.S.Axundov).