Bütün lüğətlər

ənənə [ənənə] isim ərəb

Tarixən cəmiyyətdə, həyatda, məişətdə və s.-də müəyyənləşib sabitləşərək nəsildən nəslə keçən adətlər, əxlaq normaları, görüşlər, zövqlər və s. □ Ənənə halını almaq. Azərbaycan xalqının gözəl ənənələri var. Teatrımızın özünə məxsus ənənələri vardır.

ənənəçi [ənənəçi]

ənənəçilik [ənənəçilix']

ənənəpərəst [ənənəpərəs] sifət ərəb/fars

Adətən vaxtı keçmiş ənənələrə sadiq olan, ənənə saxlayan, ənənələrə riayət edən; mühafizəkar. □ Ənənəpərəst adam.

ənənəpərəstlik [ənənəpərəsdix'] isim

Adətən vaxtı keçmiş ənənələrə sədaqət, ənənələrə riayət etmə; mühafizəkarlıq.

ənənəvi [ənənəvi] sifət ərəb

Ənənə şəkli almış, ənənə mahiyyətində olan, ənənə üzrə keçirilən, keçən, ənənəyə əsaslanan, ənənə üzrə gələn; ata-babadan, nəslən. □ Ənənəvi adət. Ənənəvi şeir. Ənənəvi görüş. Ənənəvi yarış. Ənənəvi müsamirə. Ənənəvi qonaqlıq. Ənənəvi paltar.

ənənəvilik [ənənəvilix'] isim

Ənənə mahiyyətində olma, ənənə kimi nəsildən nəslə keçmə. □ Adətlərin ənənəviliyi.

ənfiyə [ənfiyə] isim ərəb

Burunotu.

ənfiyədan [ənfiyədan] isim ərəb/fars

Burunotu qabı. □ Qızıl Arslan ənfiyədanı götürüb baxdığı zaman rəngi ağardı, çünki ənfiyədan onun qardaşı Atabəy Məhəmmədin ənfiyədanı idi. (M.S.Ordubadi).

ənfüsi [ənfüsi] sifət ərəb

Arxaizm. Şəxsən düşünənə, onun düşüncəsinə, nəfsinə aid olan; subyektiv.

əng [əng] isim

Alt çənə. □ Əng sümükləri. Nə qoyarsan ənginə; Rəngi çıxar rənginə. (Atalar sözü).

əngaltı [əngaltı] isim

Əngin alt tərəfi.

əngəbəngə [əngəbəngə] isim

Bütün keçmiş və indiki nəsil. □ Mən onun əngəbəngəsini tanıyıram.

əngəbu [əngəbu] isim fars

Bal qoxuyan bir ot bitkisi. □ Əngəbu ilə arı beçələrini səbətə yığmaq olur.

əngəc [əngəc] isim

Su hövzəsindən suyu axıtmaq üçün nov, boru.