Bütün lüğətlər

əkili [əkili] sifət

Əkilmiş. □ Bütün bu yerlər əkilidir.

əkilib-becərilmə

əkilib-becərilmək [əkilib-becərilməx'] feil

Əkilib və qulluq edilib böyüdülmək, yetişdirilmək, becərilmək.

əkilib-biçilmə

əkilib-biçilmək [əkilib-biçilməx'] feil

Əkilmək, becərilib məhsul götürülmək.

əkiliş [əkiliş] isim

Əkmək işi. □ Taxıl əkilişi.

əkilmə

əkilmək¹ [əkilməx'] feil

Hiss etdirmədən çıxıb getmək, gözdən itmək, qaçmaq. □ Zalım balaları fikrimizi duydular, durub əkildilər. (Qantəmir).

əkilmək² [əkilməx'] feil

1. Sürülmüş yerə toxum atmaq, toxum səpilmək. □ Burada buğda əkilmişdir.
2. Quyu şəklində qazılmış yerə ağac, kol və s. basdırılması. □ Bağban, mənə bar gətir; Əsirgəmə, var gətir; Əkilməmiş ağacdan; Dərilməmiş nar gətir. (Bayatı).

əkilmiş [əkilmiş] feil

Sürülərək toxum səpilmiş, yaxud ağac, kol basdırılmış. □ ..Əkilmiş zəmiləri özü öz malı kimi biçirdi.. (C.Məmmədquluzadə).

əkimli [əkimli] sifət

Əkilmək üçün yararlı, əlverişli, bərəkətli, münbit. □ Əkimli yer. Əkimli torpaq sahəsi.

əkin [əkin] isim

1. Taxıl, bostan məhsulları və s. əkilmiş yer; zəmi. □ Əkinlərdə taxıl təzəcə göyərməkdədir.
2. Tarlada, zəmidə bitmiş taxıl, dənli bitkilər və s. □ Yazlıq əkin. Payızlıq əkin. Əkməsən, əkin olmaz. (Atalar sözü).
3. Əkmə, əkmək işi. □ Əkin vaxtı. Əkində, biçində izi olmayanın süfrədə üzü olmaz. (Atalar sözü).
4. Bəzi ot adları ilə birlikdə işlədilərək, onların əsasən zəmidə, əkin arasında bitdiyini göstərir. □ Əkin qarğasoğanı. Əkin qərənfili. Əkin laləsi.

əkinaltlı [əkinaltı]

Əkinaltı qat – əkilən torpağın əkin altında qalan qatı, layı, təbəqəsi.

əkin-biçin [əkin-biçin] isim

Əkinçilik; əkinçilik işi, tarlaçılıq. □ Əkin-biçin vaxtı. Əkin-biçin başlandı.

əkinçi [əkinçi] isim

Əkin əkib biçməklə (əkinçiliklə) məşğul olan adam; cütçü. □ Yaxşı əkinçi xərcini yerdən çıxarar. (Atalar sözü).

əkinçilik [əkinçilix'] isim