Bütün lüğətlər

şətrənc [şətrənç] isim fars

Şahmat. □ Zülm zəncirinin altında çəkir işgəncə; Eybdir sən uyasan gəncəfəyə, şətrəncə. (A.Səhhət).

şəvə [şəvə] isim fars

1. Əqiq (qiymətli daş).
2. Məcazi mənada: qara. □ Şəvə saç. Şəvə bığ.
3. Qara rəngli iri, qiymətli muncuq; qara kəhrəba. □ ...ətəyində bir sıra əşrəfi, boynunda qızıllı şəvəsi vardı. (Y.V.Çəmənzəminli).

şəvəl [şəvəl]

şəvəllik [şəvəllix'] isim

Şəvəl tökülmüş yer. □ ...dəhrələri və ipləri ağacın altına qoyub, qalın şəvəlliyə girdilər. (Ə.Vəliyev).

şəvəsaç [şəvəsaç] sifət

Saçı qapqara olan. □ Qara şəvəsaç gəlin; Dur qapını aç, gəlin; Atan səni verməyir; Kəhəri min qaç, gəlin. (Bayatı).

şəvval [şəvval] isim ərəb

Hicri qəməri ərəb təqvimində onuncu ayın adı.

şəyatin [şəya:tin] isim ərəb

Şeytanlar. □ Bu ev cin, şəyatin ocağıdı. (N.Vəzirov).

şıdırğı [şıdırğı] sifət

1. Arasıkəsilmədən şiddətlə yağan; gur (yağış haqqında). □ Amma məzə burasındadır ki, yağış da nataraş kimi başlayır şıdırğı ilə yağmağa. (C.Məmmədquluzadə).
2. Zərf kimi məcazi mənada: aravermədən, cəld, çox sürətlə. □ Başqa şeydə göstərirəm istedadımı; Mən şıdırğı həftədə bir roman yazıram. (S.Rüstəm).

şığıma

şığımaq [şığımax] feil

1. Çox böyük sürətlə enərək hədəfə hücum etmək, üzərinə atılmaq. □ Təyyarələr düşmən üzərinə şığıdılar.
2. Çaxmaq. □ Hava qaralır, ildırım şığıyır, göy peydərpey guruldayır. (Ə.Haqverdiyev).

şığıyıcı [şığıyıcı]

Şığıyıcı təyyarə – şığıma üsulu ilə hücum edən hərbi təyyarə.

şık [şık'] isim fransız

1. Zahiri bəzək, zinət, dəbdəbə, cah-calal.
2. Sifət kimi: gözəl, zərif, moda ilə, süslü, qəşəng. □ Şık üzük.
3. Zərf kimi: gözəl, zərif, moda ilə, süslü, qəşəng. □ Şık geyinmək.

şıq [şık']

şıqq [şık'q]

Sınan və ya bir-birinə toxunan ağac və s. bərk, kövrək şeylərdən çıxan səsi bildirən təqlidi söz.

şıqqaşıq [şık'qaşık'] zərf

Şıqq səsi çıxardaraq, şıqqıldayaraq. □ Külək əsdikcə kollar şıqqaşıq salır.