Bütün lüğətlər

şərif [şərif] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda şərəfli, şərəf sahibi, mübarək, müqəddəs, əziz mənalarında işlənmişdir.
2. Klassik ədəbiyyatda nəcib, əsil, şərafətli, nəcabətli, əsilli mənalarında işlənmişdir.

şərik [şərik] isim ərəb

1. Hər hansı bir işdə (ticarətdə və s.-də) başqası ilə birgə iştirak edən adam; ortaq. □ Hacı Nəsir ayrı bir yerdə yaşayan şərikilə hesab çəkməyə getmişdi. (S.S.Axundov).
2. İştirak edən, əli olan, əlbir olan. □ Bəli, batində o da Ağa Mərdanın şəriki imiş. (M.F.Axundzadə).
3. Şərikəm şəklində – razıyam, qoşuluram, etirazım yoxdur. □ Mən də onun fikrinə şərikəm. (S.S.Axundov).

şərikləşmə

şərikləşmək [şərikləşməx'] feil

1. Şərik olmaq, ortaq olmaq.
2. Razılaşmaq, həmrəy olmaq, qoşulmaq.

şərikli [şərikli] sifət

Ortaqlı, hamaş, birgə; bölünməz, ayrılmaz. □ Şərikli mülk. Şərikli mal. Şərikli şey.

şəriklik [şəriklix'] isim

Ortaqlıq, hamaşlıq, müştərəklik. □ Hər kəs şəriklikdə işləməsə, ona heç bir şey verilməz. (T.Ş.Simurq).

şəriksiz [şəriksiz] sifət

Heç bir şəriki, ortağı olmayan. □ Şəriksiz mülk.

şərir [şərir] sifət ərəb

1. Şər işlər görən, iblis, fəsadçı, dələduz, yaramaz, pis. □ Hərgah siz şərir adamların sözünə baxıb, inanıb iş görsəniz, uyezdi xaraba qoyarsınız. (N.Vəzirov).
2. İsim kimi: şər işlər görən, iblis, fəsadçı, dələduz, yaramaz, pis adam.

şərqi¹ [şərqi] sifət ərəb

Şərqə aid olan, Şərqə məxsus olan, Şərq ilə bağlı. □ Şərqi Avropa. Şərqi Sibir.

şərqi² [şərqi] isim ərəb

Nəğmə, mahnı. □ Vücudunun son bahar yarpağından fərqi yox; Dodağında bir gülüş, bir qaynayan şərqi yox. (M.Müşfiq).

şərqiyyun [şərqiyun] isim ərəb

1. Şərq məmləkətləri əhalisi, şərqlilər, Şərq xalqı.
2. Şərqşünaslıq mütəxəssisi.

şərqli [şərk'li] sifət

Şərq ölkələrindən birinin əhalisinə mənsub olan adam, Şərq əhli. □ Şərqlilərin adət və ənənələri. Şərqli geyimində bir adam.

şərqşünas [şərk'şünas] isim ərəb/fars

Şərqşünaslıq mütəxəssisi. □ Avropa şərqşünasları bizim yazıçının əsərləri ilə bu tərcümənin sayəsində tanış olurlar. (Ə.Haqverdiyev).

şərqşünaslıq [şərk'şünasdıx] isim

Şərq ölkələrinin tarixini, iqtisadiyyatını, dillərini, mədəniyyətlərini və s. öyrənən elmlərin hamısına verilən ümumi ad.

şərm [şərm] isim fars

1. Arxaizm. Abır, həya, utanma, xəcalət. □ Nə rəhm bilər, şərm qanar, ağlamaq anlar; Böylə fələk olmaz. (M.Ə.Sabir)

2. Arxaizm. “İlə” qoşması ilə – utana-utana, xəcalət çəkərək.