Lüğət seçin
Bütün lüğətlər
şəkil [şəkil] isim ərəb
1. Bir şeyin, ya adamın xarici görünüşü; sifət, surət. □ Uşaq böyüdükcə şəklini dəyişirdi.
2. Bir şeyin və ya şəxsin əl və ya foto ilə çəkilmiş surəti; tablo, rəsm. □ Əsgər şəkli. Divardan böyük bir şəkil asılmışdı.
3. Surət, obraz, təsvir, bənzər, timsal. □ Onun şəkli indi də gözümün qabağından getmir.
4. Məcazi mənada: öz xarici gözəlliyi, bədiiliyi ilə adamı heyran edən şey haqqında. □ İnsan deyil, bir şəkildir.
5. Ədəbiyyatşünaslıq. Dram əsərlərində ayrıca dekorasiya tələb edən pərdənin bir hissəsi. □ “Vaqif” pyesi 5 pərdə 11 şəkildir.
6. Məcazi mənada: mənzərə, təsəvvür olunan şey. □ Gələcək şəhərin şəklini göz qabağına gətirmək.
7. Kinofilm. □ Dünən klubda maraqlı bir şəkil göstərdilər.
8. Vəziyyət, hal, forma, xarakter. □ İlyasın söhbəti çox ciddi şəkil aldı. (M.S.Ordubadi).
şəkilli [şəkilli] sifət
1. İçində şəkillər olan; rəsmli. □ Şəkilli jurnal. Şəkilli məcmuə.
2. Məcazi mənada: gözəl, göyçək, qəşəng, gözə xoşgələn, gözəşirin. □ Yaylığı kirli balam; Qəlbi fikirli balam; Cahıl-cuhul içində; Mənim şəkilli balam. (Bayatı).
3. Adətən rəqəmlərlə səhnədə və ya kinoda göstərilən əsərin neçə şəkildən ibarət olduğunu bildirir. □ 10 şəkilli əsər.