Bütün lüğətlər

şəxsi-qərəz [şəxsi-qərəz] isim ərəb

Gizli ədavət, gizli düşmənçilik, gizli niyyət, məqsəd, qərəz. □ Siz bu xəbərin şəxsi-qərəzdən doğmadığını haradan bilirsiniz? (M.S.Ordubadi).

şəxsi-qərəzlik [şəxsi-qərəzdix'] isim

Birilə şəxsi ədavəti, qərəzi olma; şəxsi ədavət, qərəz. □ ...Şəxsi-qərəzlik üzündən haqqı inkar etmək kişilikdən deyildir. (M.F.Axundzadə).

şəxsiyyət [şəxsiyət] isim ərəb

1. Bir şəxsə xas olub onun fərdiyyətini müəyyən edən xüsusiyyətlərin məcmusu. □ Alarsa hər gecə üç-dörd nəfər əşxas gər vədim; Nə qəm, beş-altı da olsa, mənim şəxsiyyətim artır. (M.Ə.Sabir).
2. Öz xarakteri, əxlaqı, cəmiyyətdə mövqeyi və s. baxımından insan, şəxs, sima. □ Böyük şəxsiyyət. Görkəmli şəxsiyyət.

şəxsiyyətsiz [şəxsiyətsiz] sifət

Şəxsiyyəti, mənliyi, siması olmayan; simasız, mənliksiz. □ ...arvad şəxsiyyətsiz bir parça şey hesab olunurdu... (Y.V.Çəmənzəminli).

şəxsiyyətsizlik  [şəxsiyətsizdix'] isim

Şəxsiyyəti, siması, mənliyi olmama; simasızlıq; mənliksizlik.

şəxsli [şəxsdi] sifət

Dilçilik. Şəxs qrammatik kateqoriyasını bildirən. □ Şəxsli cümlə.

şəxssiz [şəxssiz] sifət

Dilçilik. Mübtədası olmayan və təsəvvür olunmayan. □ Şəxssiz cümlə.

şəkər [şəkər] isim fars

1. Qənd. □ Xalq batıbdır noğla, şəkərə, qəndə; Bizim evdə axta zoğal da yoxdur. (M.P.Vaqif).
2. Məcazi mənada: şirin, dadlı, ləzzətli şey. □ Danışanda şəkər damar sözündən; Qaymaq dodaqları ballı sənəm, gəl! (Xəstə Qasım).
3. Tibb. Şəkər xəstəliyi, diabet. □ Şəkəri olan adam ciddi pəhriz gözləməlidir.

şəkərarmudu [şəkərarmudu] isim

Botanika. Sarı rəngli, çox şirin armud növü.

şəkərbağı [şəkərbağı] isim

Tumana, şalvara və s.-yə salınan uzun qaytan.

şəkərbura [şəkərbura] isim

İçərisi şəkər tozu ilə qoz, fındıq və ya badam ləpəsi qatışıq içlə doldurulmuş, kənarları vintvarı burulmuş və üstü naxışlı şirniyyat növü. □ Bir sininin kənarında; Yaxılırdı iki-üç şam; Qarşımızda şəkərbura; Noğul-nabat, püstə-badam. (M.Müşfiq).

şəkərçörəyi [şəkərçörəyi] isim

Şəkər, yağ, un və s.-dən bişirilən şirin qoğal növü. □ Şəkərçörəyi, konfet qoydum. (İ.Əfəndiyev).

şəkəri [şəkəri]

şəkərləmə [şəkərrəmə] isim

şəkərləmək [şəkərrəməx'] feil

Şəkər səpmək, şəkər qarışdırmaq, yaxud şəkər şirəsində qaynatmaq. □ Meyvəni şəkərləmək.