Bütün lüğətlər

şəbabət [şəba:bət]

şəbahət [şəba:hət] isim ərəb

Oxşarlıq, bənzərlik. □ Hamısı kafirə bənzər o haramzadələrin; Nə müsəlmanlığa onlarda şəbahət var idi. (M.Ə.Sabir).

şəban [şəban] isim fars

Qəməri ərəb təqvimində səkkizinci ayın adı. □ Şəbanda gərçi bir neçə gün içmədim şərab. (S.Ə.Şirvani).

şəbbu [şəbbu]

şəbbugülü [şəbbugülü] isim fars

Botanika. Axşamçağı və gecə ətirsaçan rəngbərəng gül; mixəkgülü. □ Şəbbugülü Azərbaycanda geniş becərilən ətirli bəzək bitkilərindəndir. (H.Qədirov).

şəbçiçək [şəbçiçəx'] isim

Botanika. Gecələr açılan çiçək növü. □ Sədəf, amma nə qərənfil tapdım, nə şəbçiçək. (Ə.Məmmədxanlı).

şəbədə [şəbədə] isim ərəb

Rişxənd, ələ salma, araya qoyma; hoqqabazlıq. □ Yapdığın şəbədələr gizli deyil. (H.Cavid).

şəbədəbaz [şəbədəbaz] sifət ərəb/fars

1. Hoqqabaz, adam ələ salan, adamı lağa qoyan, adamoynadan, adama söz qoşan. □ Şəbədəbaz adam.
2. İsim kimi: hoqqabaz, adam ələ salan, adamı lağa qoyan, adamoynadan, adama söz qoşan adam. □ Bu növ artistlərin yeri şəbədəbazlar məclisidir. (Ə.Haqverdiyev).

şəbəkə [şəbəkə] isim ərəb

1. Ağacdan, metaldan, daşdan, məftildən düzəldilmiş tor, hörgü, barmaqlıq; ornament; toraoxşar, toru xatırladan şey. □ Pəncərə şəbəkəsi. Qapı şəbəkəsi.
2. Hər hansı bir yerdə müxtəlif istiqamətlərdə yolların, rabitə xətlərinin, kanalların və s.-nin məcmusu. □ Dəmiryol şəbəkəsi. Elektrik şəbəkəsi. Telefon xətlərinin şəbəkəsi.
3. Hər hansı bir ərazidə yerləşən oxşar idarələrin, müəssisələrin və s.-nin məcmusu. □ Müalicə şəbəkələri. Ticarət şəbəkəsi.
4. Mobil rabitədə əhatə dairəsi.

şəbəkəçi [şəbəkəçi] isim

Şəbəkə ustası; ornamentçi.

şəbəkəçilik  [şəbəkəçilix'] isim

Şəbəkə kəsmə, şəbəkə düzəltmə sənəti.

şəbəkəli [şəbəkəli] sifət

Şəbəkə şəklində düzəldilmiş, şəbəkə qoyulmuş, şəbəkəsi olan. □ Şəbəkəli qapı. Şəbəkəli divar.

şəbgülü [şəbgülü] isim

Botanika. Sarı, mixəyi rəngdə çiçəkləri olan çoxillik bitki; sarıbənövşə. □ Sarıbənövşə və ya şəbgülü ... açıq-sarı, ... kəskin xoşiyli çoxillik bitkidir... (M.Qasımov).

şəbxun [şəbxun] isim fars

Gecə vaxtı düşmən üzərinə gözlənilməz basqın. □ Dəstə bir yerdə şəbxun atır, o biri yerdə özünü göstərir və birdən yox imiş kimi çəkilib itirdi. (S.Rəhimov).

şəbih [şəbih] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda bənzər, oxşar mənalarında işlənmişdir. □ Şəbihi yoxdur.
2. İlahiyyat. Arxaizm. Məhərrəm ayında aşura günü şiələrin göstərdikləri Kərbəla hadisələrinə həsr olunmuş faciəli tamaşa, mərasim. □ Camaat dörd ətrafda oturardı, şəbih göstərərdilər. (H.Sarabski).