Bütün lüğətlər

ölüm-itim [ölüm-itim] isim

Ölüm, fani, yoxluq. □ Dağlar başı tütündür; Kimin qəlbi bütündür; Əyil, üzündən öpüm; Dünya ölüm-itimdir. (Bayatı).

ölümqabağı [ölümqabağı] sifət

1. Ölümdən bir az əvvəl, ölməyinə az qalmış. □ Ölümqabağı vəsiyyət.
2. Zərf kimi: ölümdən bir az əvvəl, ölməyinə az qalmış.

ölümsüzlük [ölümsüzdüx']

ölüm-zülüm [ölüm-zülüm] zərf

Çox çətinliklə, güc-bəla ilə. □ Ölüm-zülüm işi qurtarmaq.

ölüncə [ölüncə] zərf

1. Çox bərk, çox şiddətli, amansızcasına. □ Ölüncə döymək.
2. Ölənə qədər. □ Ay mən aşiqəm, Gəncə var; Ay Şəki, Şirvan, Gəncə var; Sevən qəlbimdə sənə; Məhəbbət ölüncə var. (Xalq mahnısı).
3. Məcazi mənada: hədsiz dərəcədə, hədd bilmədən. □ Ölüncə yemək.

ölüş [ölüş] isim

Ölüm. □ Xəstə olsam, Əsli gəlməz üstümə; Qərib-qərib ölüşümə nə dersiz? (“Əsli və Kərəm”).

ölüşkəmə

ölüşkəmək [ölüşkəməx'] feil

Solmaq, saralmaq, solub-saralmaq, büzüşmək. □ ..bütün vücudu ölüşkəmiş və əndamı quru alma kimi büzüşmüşdü. (M.S.Ordubadi).

ölüvay [ölüvay] sifət

1. Əlindən iş gəlməyən; atil, bacarıqsız, aciz, key. □ ..ölüvay hesab eləyir, üstünə ayaq alırdı. (M.Hüseyn).
2. İsim kimi: əlindən iş gəlməyən adam; atil, bacarıqsız, aciz, key. □ Ölüvayın biridir.

ölüvaylıq [ölüvaylıx] isim

Ölüvay adamın halı; bacarıqsızlıq, acizlik, keylik, atillik.

ölüyuyan [ölüyuyan] isim

Müsəlmanlarda meyit yumaqla məşğul olan adam; mürdəşir.

ömür [ömür] isim ərəb

1. İnsan, heyvan və ya bitkinin doğuluşundan ölümünə qədərki fizioloji vəziyyəti; həyat. □ Qürbətdə keçən ömür nə dəmirdir, nə kömür. (Atalar sözü).
2. Ömrümdə, ömründə şəklində – heç bir zaman, heç vaxt, qətiyyən. □ Ömründə gəlməyib doğru dilinə. (Q.Zakir).
3. Nitq etiketi. Ömrüm-günüm şəklində – nəvazişlə, mehribanlıqla müraciət. □ ..Bəs mənim balamı niyə gətirmədin, ömrüm-günüm? (M.Hüseyn).

ömürbillah [ömürbillah] zərf ərəb

1. İndiyə qədər, heç bir vaxt. □ Ömürbillah belə şey olmayıb.

2. Bütün ömrü boyu; həmişə, həmişəlik, daimi. □ Ömürbillah əl çəkmək. Ömürbillah incimək.

ömürlü [ömürrü] sifət

Uzun ömür sürən, ya sürmüş. □ Ömürlü adam.

ömürlük [ömürrüx'] sifət

Ömrünün axırına qədər davam edən, qüvvədə olan; həmişəlik. □ Ömürlük təqaüd. Ömürlük həbs cəzası.