Bütün lüğətlər

çirkinləşmə

çirkinləşmək [çirkinnəşməx'] feil

Gözəlliyini itirmək, kifirləşmək, eybəcərləşmək, çirkin şəklə düşmək. □ Elə bir vaxt oldu ki, qız solmağa, çirkinləşməyə üz qoydu. (M.Hüseyn).

çirkinlik [çirkinnix'] isim

1. Kifirlik, eybəcərlik; çirkin adamın, şeyin və s.-nin halı. □ ..Çirkinliyim etdirməsin ikrah; Könlüm səni öpmək dilər. (H.Cavid).
2. Məcazi mənada: yaramazlıq, alçaqlıq, pislik, rəzillik. □ ..Nə üçün bu bədbəxt məmləkətdə olan bütün çirkinlikləri mənə göstərdin? (A.Şaiq).

çirkləndirici [çirkləndirici] sifət

Çirk edən, xarab edən, kirləndirən, korlayan. □ Maşınlar çirkləndirici qazlar buraxır.

çirkləndirmə

çirkləndirmək [çirkləndirməx'] feil

Çirk etmək, kirləndirmək. □ ..Tut bu paltarları, saxla, çirkləndirməyəsən. (Ə.Haqverdiyev).

çirklənmə [çirkləmmə] isim

çirklənmək [çirkləmməx'] feil

Çirk olmaq, çirkli olmaq, kirlənmək. □ Bunlar əmmamələrini dəsmala büküb qoymuşdular başlarına ki, çirklənməsin və tozlanmasın. (Ə.Haqverdiyev).

çirkli [çirkli] sifət

Təmiz olmayan, çirki olan; kirli. □ ..Bu gələn kişilərin tozlu, çirkli ayaqları çox adamın ürəyindən təmizdir. (Ə.Haqverdiyev).

çirkli-paslı [çirkli-pasdı] sifət

Üz-gözünü, üst-başını çirk basmış; pinti, səliqəsiz.

çirk-pas [çirk-pas]

çirk-pasaq [çirk-pasax] isim

Çirk, kir. □ ..Əşi, insaf ilə danışaq, tozun-torpağın içində işləyirsən, çirkə-pasağa batırsan, bəs sonra harda gəlib təmiz olursan? (Ü.Hacıbəyli).

çirtmək [çirtməx'] isim

Bir və iki əlin bir neçə barmağını (adətən orta barmaqları baş barmağa) zərblə bir-birinə vurub çırt səsi çıxarma.

çis [çis] isim

1. Duman şəklində yağış; kiçicik yağış damcısı.
2. Tutqun hava.

çisək [çisəx']