Все словари

çətir [çətir] isim

1. Günəşdən, yağışdan qorunmaq üçün əllə baş üstündə tutulan günlük; yağmurluq, zontik. □ Onların gözündə nə rəngli eynək; Nə də başlarında əlvan çətir var. (B.Vahabzadə).
2. Məcazi mənada: obrazlı təşbehlərdə örtü mənasında işlədilir. □ Gecənin qara çətiri altında kölgələnən hər bir şey qaranlığın yeknəsəq libasına bürünüb yatmışdı. (M.S.Ordubadi).
3. Kəsilib alına sallanan saç; tel. □ Qızın çətiri.
4. Paraşütün, hava dolduqda açılan parçadan ibarət əsas hissəsi. □ Paraşütün çətiri.
5. Botanika. Ağacın gövdədən yuxarıda budaqların yayıldığı yuxarı hissəsi. □ Təbii ki, gövdəsi yoğun və çətiri geniş olan palıd ağacları öz həyatları üçün müəyyən ölçüdə sahə tələb edir. (M.F.Axundzadə).

çətircik [çətircix'] isim

1. Kiçik çətir, balaca zontik. □ Uşaq çətirciyi.
2. Botanika. Balaca çətiri olan. □ Tingin çətirciyi.

çətirçiçəklilər [çətirçiçəx'lilər] isim

Botanika. Çətirli çiçəkləri olan bitki fəsiləsi. □ Keşniş birillik ot bitkisidir, çətirçiçəklilər fəsiləsinə aiddir.

çətirli [çətirri] sifət

1. Çətiri olan; saçını çətir kimi kəsdirib alnına tökmüş. □ Çətirli qız.
2. Botanika. Çətiri olan. □ Zeytun bütün il müddətində gümüşü rəngdə yarpaqlarla örtülü olan sıx çətirli çoxillik meyvə bitkisidir. (İ.Axundzadə).

çətvər [çətvər] isim rus

Arxaizm. Metr sistemi tətbiqindən əvvəl 100 qrama bərabər ağırlıq ölçüsü. □ Bir çətvər xına.

çəyirdək [çəyirdəx'] isim

Botanika. Alça, gavalı, albalı, zoğal və b. meyvələrin tumu. □ ..barmağını uşağın ağzına salıb, əzgil çəyirdəyindən, gavalı çəyirdəyindən, kömür qırığından çıxarardı. (Ə.Haqverdiyev).

çəyirdəkli [çəyirdəx'li] sifət

Çəyirdəyi olan; tumlu. □ Çəyirdəkli meyvələrə gilas, albalı, gavalı, alça, qaysı, hulu, şaftalı, zoğal və s. daxildir.

çəyirdəksiz [çəyirdəx'siz] sifət

Çəyirdəyi olmayan; tumsuz. □ Çəyirdəksiz meyvə.

çəyirtkə [çəyirtgə] isim

Zoologiya. Cırcıramaya oxşayan, uzun dal ayaqlarına dayanaraq uzağa sıçraya bilən, böyük dəstələrlə uçub, bitkiləri və əkinləri məhv edən cücü- kənd təsərrüfatı üçün təhlükəli ziyanverici. □ Çayın o tayındakı yoncalıqlarda çoxlu kəpənək və çəyirtkə vardı. (Ə.Vəliyev).

çığ [çığ] isim

1. Xırda qamış, qarğı.
2. Qarğı süzgəc; qarğıdan düzəldilmiş aşsüzən.

çığır-bağır [çığır-bağır] isim

Çığırtı, bağırtı, qışqırıq, hay-küy. □ ..Mən sənin bu çığır-bağırından heç bir şey başa düşmürəm. (Ə.Haqverdiyev).

çığırğan [çığırqan] sifət

Çox çığıran; çığırmağa, bağırmağa, qışqırmağa adət etmiş. □ Çığırğan adam.

çığırıq [çığırıx]

çığırışma

çığırışmaq  [çığırışmax] feil

Bir ağızdan hamı çığırmaq, hamı birdən yerbəyerdən çığırmaq; bağırışmaq. □ Kənd qızları bir-birini itələyir, zarafatlaşır, çığırışırdılar. (Ə.Vəliyev).