Все словари

çəngələmə

çəngələmək [çəngələməx'] feil

Pəncəsi ilə tutmaq, tutub götürmək. □ Əzizim, laçın ağlar; Göydə göyərçin ağlar; Balası ölən ana; Çəngələr saçın, ağlar. (Bayatı).

çəngələşmə

çəngələşmək [çəngələşməx'] feil

Əlbəyaxa vuruşmaq. □ Mən əjdahalarla çəngələşmişəm. (C.Cabbarlı).

çəngəlləmə

çəngəlləmək [çəngəlləməx'] feil

Çəngələ taxmaq, çəngələ keçirmək, çəngəllə götürmək.

çəngəllənmə

çəngəllənmək [çəngəlləmməx'] feil

Çəngələ taxılmaq, çəngələ keçirilmək, çəngəllə götürülmək.

çəngi [çəngi] isim

1. Dəf çalıb oxuyan və göbək atmaq kimi rəqslər oynayan rəqqasə (başlıca qaraçı qızlardan olur). □ ..israğagün aşnası zərdablı Qurban bəyə kağız yazırdı ki, Şamaxı çəngilərinin vədəsini alsın, toya göndərsin. (M.F.Axundzadə).

2. Əxlaqsız, həyasız qadın mənasında. □ ..Sənin .. gözün örtülüb, uyubsan bir çənginin məkrinə, feilinə, təmiz adını-sanını itiribsən. (M.F.Axundzadə).

3. Eyni mənada söyüş kimi işlədilir. □ ..Ağız, ay mütrüb, ay çəngi, mən sındırmalı qoz degiləm sındırasan! (M.Əliyev).

çənglik [çənglix'] isim

Çəngolma, qıcolma; epilepsiya. □ Çənglik tutması zamanı xəstə çox zaman dilini dişləyir.

çənləşmə

çənləşmək [çənnəşməx'] feil

Çən olmaq, çən basmaq, duman basmaq, sis basmaq, dumanlanmaq. □ Gecə-gündüz tənləşir; Hava hərdən çənləşir. (A.Səhhət).

çənli [çənni] sifət

Çən olan, çən basmış, dumanlı, sisli. □ Çənli bir payız səhəri idi. (H.Nəzərli).

çəp [çəp] sifət fars

1. Bəbəkləri eyni istiqamətə baxmayan (göz haqqında). □ Çəp gözün güzgüyə baxmaqdan xoşu gəlməz. (Atalar sözü).
2. Sol. □ Çəp əl.

çəpbucaqlı [çəpbucaxlı] sifət

Bucağı çəp və ya küt olan. □ Çəpbucaqlı üçbucaq.