All dictionaries

çəmənçi [çəmənçi] isim

Çəmənçilik mütəxəssisi.

çəmənçilik [çəmənçilix'] isim

Kənd təsərrüfatının, təbii çəmənləri yaxşılaşdırmaq və yeni çəmənlər salmaqla məşğul olan sahəsi.

çəməngah [çəməngah] fars

çəmənli [çəmənni] sifət

Çəmənləri olan, çəmənlik. □ Göy çəmənli yaylaqlarım! Qəlbim isti, canım sağdır. (S.Vurğun).

çəmənlik [çəmənnix'] isim

Çəmən olan sahə, yaşıl ot bitmiş yer. □ Aşiq sözün gizlədi; Sözün düzün gizlədi; Sən çıxdın çəmənliyə; Lalə üzün gizlədi. (Bayatı).

çəmənzar [çəmənzar] fars

çəm-xəm [çəm-xəm] isim

Naz, qəmzə, əzilib-büzülmə. □ Qızların nazı, çəm-xəmi, umu-küsüsü, lap axırda da hirsi, hikkələri. (Ə.Vəliyev).

çəm-xəmli [çəm-xəmli] sifət

Nazlı, qəmzəli, naz-qəmzəli. □ Dolanım başına, ey nazlıca yarım, bəri bax; Şivəli, qəmzəli, çəm-xəmli nigarım, bəri bax. (S.Ə.Şirvani).

çəmkirmə

çəmkirmək [çəmkirməx'] feil

Məzəmmətlə qışqırmaq, töhmətləndirmək. □ Rəngi qaçmış və güclə nəfəs alan qadın hərdənbir çocuqlara çəmkirirdi. (Y.V.Çəmənzəminli).

çən¹ [çən] isim

İçində maye, qaz və s. saxlanılan çox yekə qab; rezervuar. □ Sıxılmış hava çəni.

çən² [çən] isim

çənbər [çəmbər] isim fars

1. Çəllək və s.nin dövrəsinə keçirilən dəmir və s. materialdan qurşaq. □ Çəlləyin çənbəri. Dəmir çənbər.
2. Dəf və bu kimi şeylərin dairəsi; sağanaq. □ Dəfin çənbəri.
3. Keçmişdə suya və ya neftə yaxşı batmaqdan ötrü dolun (tuluğun) yuxarı tərəfinə ağırlıq üçün bağlanan dairəvi dəmir. □ Qızılı sərrafdan soruş, çənbəri quyuçudan. (Atalar sözü).
4. Dairə şəklində olan; devrik. □ Müəllim vəd verdi ki, qayıdanda .. bir yaxşı dovşan alıb gətirsin; qulaqları uzun, quyruğu da çənbər. (Ə.Vəliyev).
5. Qurşaq, bandaj.

çənbərbığ [çəmbərbığ]

çənbərbığlı [çəmbərbığlı] sifət

Bığının ucları çənbər kimi yuxarıya doğru əyilmiş olan. □ İndi artıq heç bir şübhə yeri qalmadı.. o çənbərbığlı gənc Vəlidən başqa kim ola bilərdi? (M.Hüseyn).

çənbərburun [çəmbərbığlı] sifət

Burnunun ucu geriyə doğru əyilmiş olan. □ Çənbərburun qoca.