Qarşılığı kimi mənbələrdə söz kövşəmək ifadəsi işlədilib. Kəkələ sözü səpələ qəlibi üzrə gəv (gövşəmək) feilindən düzəlib. Pəltək sözü də var, pəl həm “dil”, həm də “qulaq” mənalarını əks etdirir. “Pelməni” (əsli: “pel” və “nan” yəni qulağa oxşayan görək deməkdir). “Pəl” sözü qulaq, “pəltək” kəlməsi isə dil mənasını verən pəl zəmnində yaranıb. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğətiAzca iriləşmiş, hələ dəyməmiş yemişə bəzi dialektlərdə kəlik deyirlər. Sözün əsli farscadır və kalək şəklindədir. Kalək isə “kaltəhər” deməkdir (ka l“yetişməmiş” mənasını verir, -ək şəkilçisi isə kiçiltmə mənalı söz düzəldir. Məsələn, mixək sözü mıx və -ək hissələrindən ibarət olub “kiçik mıx” deməkdir). (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti